Karadeniz Bölgesi

Sinop'tan Resimler

2008-10-20T15:31:00.000-07:00

Sinop Genel Görünüm

AkGöL

AyancıK

AkGöL

AkGöL

Ayancık AkLiman

ErfeLek TatLıca Şelaleri

ErfeLek TatLıca Şelaleri

ErfeLek TatLıca Şelaleri

Hamsilos Körfezi

Ayancık AkGöL

Sinop TürkeLi

ErfeLeK

Sinop CezaEvi

Sinop

Sinop

Sinop

Sinop

Bolu

2008-10-20T15:27:00.000-07:00

ҳ̸ღ̸ҳAbant Gölüҳ̸ღ̸ҳ
Abant’a gelenlerin bir bölümü, gölün çevresinde yürümeyi tercih ederler. İkinci seçeneği yeğleyenler ise, yolcularını bekleyen faytoncuların yanına giderler. Atlar yola çıktığında, faytonlara asılı nazar boncukları da sallanmaya başlar. Fotoğraf: Akgün Akova

ҳ̸ღ̸ҳGölcük Orman Köşküҳ̸ღ̸ҳ
Bolu’nun en çok fotografı çekilen yapısının Gölcük’ün ünlü Orman köşkü olduğu söylenebilir. Mekan pek çok gazete ve dergi yanısıra reklam filmlerinde de sıkça rol almıştır! Fotoğraf : Serhan Oksay

ҳ̸ღ̸ҳ Yedigöller'den bir manzara ҳ̸ღ̸ҳ
Sonbahar, Yedigöller’de yapraklardan bir nehir olup göllere dökülür. Yapraklar yağmur olup göllere yağar. Bu yağmurun altında şemsiyenizi değil, yaşam sevincinizi açarsınız…

ҳ̸ღ̸ҳ ALADAĞLAR ҳ̸ღ̸ҳ

ҳ̸ღ̸ҳ KARTALKAYA ҳ̸ღ̸ҳ

ORDU

2008-10-20T15:25:00.000-07:00

ORDU

Ordu ilinin ilk kuruluşu M.Ö. 756 yılında Miletli Kolonistlerin kurmuş bulunduğu Kotyora yerleşmesiyle bilinmese de, ilk merkezi Halipler kurmuşlardır. Yörenin özelliğine göre ahşap malzeme kullanan bu kavmin kalıntılarından bugün bir şey kalmamıştır.

Doğu Karadeniz Bölgesinin kapısı konumunda bulunan Ordu, doğanın tüm güzelliklerinin cömertçe sergilendiği bir beldedir.Ordu, Karadeniz'in çarpık yapılaşmadan en az etkilenen kentlerinden birisidir. Kent merkezindeki çirkin yapılaşmaya gözlerinizi kaparsanız Ordu doğası, sosyal ve kültürel yaşamı ile nispeten korunabilmiş bir Karadeniz kenti sayılabilir. Ayrıca bölgenin en temiz kumu ve bölgenin en uzun kıyı şeridine sahiptir.

Sahil boyunca uzanan Kordon barları, balık lokantaları, otelleri ile kent fındığa dayalı ekonomiden kurtulup turizm merkezi olmaya niyetlenmiş izlenimini veriyor. Kıyı şeridinde, birbirinden güzel koylar, doğal ve sağlıklı plajlar ve çeşitli mesire yerleri mevcuttur.

Bugünkü kentin 4 Km. ilerisindeki Eskipazar köyü kentin ilk merkeziydi. Kotyora adındaki bu liman kenti Miletos'lu kolonyalistler kurmuşlardı. İki tarafı kayalarla çevrili korunaklı kent sırasıyla Pers, Büyük İskender, Pontus, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı egemenliklerini gördü. Burada eski yapıları görebiliriz.

Eskipazar Camisi oldukça harap durumda, ama minaresi ayakta. Çok ilginç bir yapı olan Bolaman Konağı da harap ama görülmeye değer. Paşaoğlu Konağı ise restore edilerek Etnoğrafya Müzesi haline getirilmiş. Eski dini yapılardan biri de bakımsız durumdaki Yason kilisesi. Bazilika ise onarılmıştır.

Doğuda Giresun, batıda Samsun, güneyde Sivas ve Tokat, kuzeyde Karadeniz ile çevrilidir.İlin alanı 6001 km2'dir. İl genel nüfusu 858.576'dır. Güneyden denize doğru akan Turnasuyu, Melet ırmağı, Akçaova Deresi, Ilıca Deresi, Bolaman Irmağı, Elekçi Deresi, Curi Deresi, Ceviz Deresi ve Akçay Deresi araziyi derin vadiler halinde bölmektedir. Arası 60-70 derece meyillere varan genellikle dik ve kesik tepelerden oluşmuştur.

Ordu, deniz turizmi imkanları bakımından Doğu Karadeniz bölgesinde en şanslı il durumundadır.Gerek kıyıda mevcut plajları, gerekse kıyı gerisindeki yerleşim alanlarının bulunması bakımından, komşu illere de hitap edebilecek potansiyele sahiptir. Ordu İlinin çevresindeki plajlar yazlık talepleri karşılayacak kapasite oluşturmakta ve günübirlik turizm faaliyetlerine cevap verebilmektedir.

Tarım ve ticaretin başlıca geçim kaynaklarını oluşturduğu Ordu'da yaşama biçiminde diğer Karadeniz illerinde olduğu gibi, kıyı ve iç kesim farklılaşması görülmektedir. Yerleşim düzeni, uğraş biçimleri, toplumsal ilişki açısından kentsel değerler kıyı kesiminde daha belirgindir. Kıyı boyunca uzanan Ünye-Fatsa, Perşembe ilçeleri bu anlamda nüfusun en yoğun olduğu yerlerdir.

Ordu ilinin hemen hemen her yerinde büyük ve küçük baş hayvan beslenmekte olup, ziraatçılıktan ekonomik kalkınmada ikinci sıradadır. Ordu Merkez ilçe ve köy halkı hem kendi ihtiyaçlarını temin etmekte, hem de bir çok aile geçimini hayvan mahsulleri satmakla sağlamaktadır. Ordu ili Doğu Karadeniz bölgesinin sahil kesiminde bulunmasından tabiatıyla yararlanmakta ve her mevsim çıkan balıklar günlük olarak Ordu piyasasında satılmaktadır. Ayrıca, kafes balıkçılığı da yapılmaktadır.

Ordu ilinde geniş maden ocakları bulunduğu ve halen 10 adet maden ocağı işletme halinde olup, ayrıca başka işletme talepli sahalar bulunduğu, bu sahalara müsaade edildiğinde faaliyete geçebilecek durumda olduğu bilinmektedir.

Şehir merkezine 1 Km. mesafedeki Kiraz Limanı Karadeniz'in yeşilinin sahile kadar inip denizin mavisiyle buluştuğu, yapılaşmanın yoğun olmadığı güzel bir yöremizdir.

Kendi çekimim resimler(sonuncu hariç)

Karadeniz Ereğli'den Resimler

2008-10-20T15:24:00.000-07:00

ResimLerLer KDZ.EreğLi...

Sevginin, Barışın, DostLuğun Kenti: KDZ.EreğLi

2008-10-20T15:22:00.000-07:00

Kdz.Ereğli'nin Tarihi...

Araştırmacı yazar Sina Çıladır "Karadeniz Ereğli'nin Tarihi" (Demokrat Yayınları, 1993) tarihli eserinde, Ereğli'yi kucaklayan Zonguldak Bölgesi'ne (ki mitolojik dönemdeki ismi Paflagonya'ydı) ilk yerleşmelerin, M.Ö. 2500-800 yılları arasında gerçekleştiğini belirtir.

Ereğli kıyılarına ilk yerleşmeler ise, M.Ö. 2400-2000 yılları arasında gerçekleşmiştir. Ereğli'ye yerleşen ilk kavim Maryandinler'dir. Maryandinliler, o dönemde Bitinya olarak anılan İzmit-Sakarya yöresinden Ereğli'ye göç etmişlerdir.

Ereğli'nin ilk adı S.Çıladır'a göre Maryandinya'dır.Maryandinya'nın adı, yarı-tanrı Herkül'ün de katıldığı ünlü Argonot Seferi sonunda değişmiş; Herkül'ün adına izafeten Hearklia ya da "Herkül Kenti"

olmuştur.
Herkül, Argonot Seferi sırasında Maryandinya'ya uğramış; bu kentteki Cehennemağzı Mağarasına inerek, mağaranın kapısını bekleyen üç başlı vahşi köpek Kerberos'u yakalayıp etkisiz hale getirmiş; öte yandan da kentin Bitinya'nın sürekli baskısından, yağma seferlerinden kurtulmasını sağlamıştır.Bunun üzerine Maryandinya'lılar Herkül'e şükranlarının bir ifadesi olarak kente "Heraklia" adını vermişlerdir.

Anadolu'da Herkül'e izafe edilen altı kent daha bulunmaktadır. Bunların tümü de Ereğli adını taşımaktadır. Ereğli, Heraklia'nın zaman içinde Türkçe söylenişe dönüşümünden başka bir şey değildir. Buna göre Ereğli bugün de Herkül Kenti'dir.
Yunan mitolojisinde, Cehennem'in ağzının Ereğli'de bulunduğu belirtilirken, Herkül'ün Kerberos'u yakalayıp etkisiz hale getirmesi olayından yaklaşık yaklaşık olan üç bin yıl sonra Ereğli'de kömür madeninin bulunması, Cehennem çağrışımı açısından ilginçtir. Bilindiği gibi, taşkömürü halk arasında "yanan taş" olarak da anılmaktadır.
Bababurnu'nun meydana getirdiği geniş kavisle eşsiz bir doğal limana sahip olan Ereğli kısa bir süre içinde gelişmiştir.

Ereğli'ye zaman içinde egemen olan belli-başlı devletleri şu şekilde sıralamak mümkündür :

ION (İYON) DÖNEMİ ( M.Ö. 800-300 Yılları ) :

Ereğli'ye Maryandinlerden sonra istilalar yoluyla Megar'lar ve Bootya'lılar yerleşmiştir. Bu dönemde Ereğli, Batı Karadeniz'deki diğer kıyı kentleri gibi İon (eski Yunan:İyon) kolonizasyonu (sömürgeleri) içinde yeralmıştır. Ereğli, o dönemde koloni içinde "bağımsız" statüdeydi.Bu dönemdeki en önemli olay, kentteki kölelerin, M.Ö. 400 yıllarının ortalarında, Megaralı Klearhos yönetiminde ayaklanıp yönetimi ele geçirmesi olayıdır. Ayaklanma sonunda Ereğli'de tiranlık kurulmuştur.

PONTUS DÖNEMİ ( M.Ö. 266-70 Yılları ) :

Pontus Krallığı'nın egemenliği yaklaşık olarak 190 yıl sürmüştür. Bu dönem, Ereğli için büyük bir karmaşa dönemi olmuş; isyanlar, yağmalar birbirini izlemiştir.
M.Ö. 70 yılında Ereğli büyük bir felaket yaşamış, kent Roma orduları tarafından baştan aşağı yakılıp yıkılmıştır. Kent bir harabeye dönmüş, kant halkının büyük bir çoğunluğu öldürülmüştür.
Bu arada Agora'da bulunan Herkül'ün altın heykeli yerinden sökülüp Roma'ya götürülmüştür.
Bütün bu olaylar sonucu, Ereğli, Romalılar'ın egemenliği altına girmiştir.

ROMA DEVRİ ( M.Ö. 70-M.S. 395 Yılları ) :

Romalılar Ereğli'yi ele geçirdikten sonra, yeni idari düzenlemelere gitmişlerdir.Bu arada Ereğli'de hristiyanlık yayılmaya başlamıştır.
Hristiyanlığı kabul edenler başlarda işkence görmüş, kitlesel olarak yok edilmişlerdir. Ayazma mevkiindeki kimi mağaraların bu devirde gizli kilise olarak kullanıldıkları bilinmektedir.
Bu durum, 1. Costantianus'un hristiyanlığı serbest bırakmasına kadar sürmüştür.
Roma İmparatorluğu'nun M.S. 395 yılında ikiye ayrılması üzerine Ereğli Doğu Roma'nın yada Bizans İmparatorluğu'nun sınırları içinde kalmıştır.

BİZANS DÖNEMİ ( 395-1300 Yılları ) :

Bizans İmparatorluğu döneminde Ereğli, hristiyanlığın önemli merkezlerinden biri haline gelmiştir. Bu arada Türkler'in de bölgeye yerleşmeye başladıkları görülmüştür. Ereğli yöresine, Bolu ve Ilgaz dağlarını aşan Oğuz Boyları'nın uğradığı, örneğin Alaplı'daki Bayat, Durhanlı, Toyfanlı, Çataklı, Kasımlı, Saltuklu, Ramadanlı, Çandarlı, vb. köylerin Oğuz boy ve oymakları tarafından kurulduğu bilinmektedir.
Ereğli'nin ne zaman Türk egemenliğine geçtiğine ilişkin bir takvim tarihi yoktur.

CENEVİZLİLER DÖNEMİ ( 1300-1400 Yılları ) :

Ereğli, 1300-1400 yılları arasında Cenevizliler'in egemenliği altında kalmıştır. Cenevizliler, 1276 yılında ilkten "kiracı" sıfatıyla Ereğli liman ve kalesine yerleşmişler, sonra da burasının kendilerine ait olduğunu iddia etmişlerdir.
1400 yılındaki Türk egemenliğine kadar Ereğli Cenevizliler'in egemenliği altında kalmıştır.

Osmanlı Dönemi ( XIV. Yüzyıl - 1922 ) :

Ereğli'nin ne zaman Osmanlı egemenliğine geçtiğine ilişkin çeşitli varsayımlar bulunuyor ama ortada kayıtlı bir takvim yoktur.
Katip Çelebi, ünlü Cihannüma ismindeki eserinde Ereğli'nin Sultan Orhan tarafından zaptedildiğini ileri sürer (XIII. Yüzyıl ortaları). Hammer Tarihi ile Müneccimbaşı'nın Anadolu Selçuklu Devleti ismindeki eserinde ise Ereğli'nin geçici bir süre Gazi Çelebi tarafından fethedildiği belirtilmektedir. Tarih, 1327'dir.
Bolu Salnamesi'de aynı tarihi göstermektedir.Şu var ki, Ereğli'nin aynı tarihte Ceneviz kolonisi olduğuna ilişkin sağlıklı kayıtlar vardır.
G.Clavico ise, Kadistan Semerkent'ta ismindeki eserinde, Ereğli'yi Beyazıt'ın büyük oğlu Süleyman Çelebi tarafından Bizans İmparatoru 1. Manuel'den satın alındiğı ve kentin Pontoratoya adını taşıdığı belirtilmektedir.
Başka kaynaklarda da, Ereğli'nin 1402'deki Ankara Savaşı'ndan sonra Osmanlı'ya geçtiği ileri sürülmektedir.
Bütün bunlardan, Ereğli'nin XIV. Yüzyılın ortaları ile sanları arasında, küçük bir ihtimal olarak da XV. Yüzyılın başında Osmanlı egemenliği'ne geçtiğini söylemek mümkündür.
Ama şurası kesindir ki; Ereğli, XIV. Yüzyılın ortalarından itibaren Türk kökenli insanları tanımaya başlamış, özellikle Türk kökenli dervişler, Ereğli'ye kolonizatör fonksiyonunda yerleşmişler; yerli halka ağaç sevgisini, bağcılığı, düzenli bahçe kurmayı vb. öğretmişlerdir. Türk dervişlerinin de en ünlüsü, halk arasında Hacı Baba olarak anılan Seyyid Nasrullah Efendi'dir.

Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'u fethetmesinden (1453) sonra Ereğli'nin önemini kaybettiği anlaşılmaktadır. Fatih, 1452'de İstanbul'un fethi hazırlıklarından olan Boğazkesen Hisarı'nı yaptırırken, Ereğli'deki mitolojik dönemden kalma yontma taşları, sütunları vb. sallarla İstanbul'a taşıttırmıştır.
Ereğli'nin Osmanlı dönemindeki ismi Bendereğli'dir. Bender; İskele,liman anlamına gelen Farsça bir sözcüktür.
Ereğli, Fatih döneminde Kastamonu'nun Bolu Sancağı'na bağlı bir kaza merkezi olarak içine kapanmıştır. Bunun nedeni, İstanbul'un fethiyle kıyı ticaretinin ve liman olanaklarının oraya kaymasıdır. Ereğli'nin hinterlentının da bulunmaması, yani Ereğli'yi iç kesimlerdeki üretim merkezlerine bağlayan yollarının olmaması, kıyı ticaretinin Marmara'ya kaymasına neden olmuştur.
Ereğli'nin içe kapalı dönemi yaklaşık olarak 400 yıl sürmüştür. Bu dönemde Ereğli'nin sözü edilebilecek bayındırlık hareketlerine de sahne olmadığı anlaşılmaktadır. Osmanlı'nın 1400'lü yıllar ile 1800'lü yıllar arasında Ereğli'ye kazandırdığı belli başlı eserler arasında; kiliseden bozma Sultan Orhan Camii, Ali Molla Camii (II. Mahmut döneminde Ereğli mütesellimi olan Ali Molla tarafından yaptırılmıştır), Bozhane ve İskele'deki Halil Paşa camileri, Ağa Camii ile medrese ve mescitlerdir.
Bu dönemde Ereğli'yi iç kesimlerdeki üretim merkezlerine bağlayacak yol ve köprü inşaatları ihmal edilmiştir.

Ereğli'nin yeniden önem kazanması 1829 yılında taşkömürünün bulunuşu ve 1848 yılında işletmeye açılması ile kendini gösterniştir. Kömür, Kestaneci Köyü'nden Uzun Mehmet tarafından Neyren Deresi'nin Köseağzı mevkiinde bulunmuştur.

Kömür işletmeciliği ile ona bağlı madensütunu (direği) imali gibi yan işler, 1848 yılından itibaren Ereğli'nin toplumsal gelişmesinin temel kuruluşu haline gelmiştir.
Bu arada Ereğli liva (ilçe) olmuş, 1867 tarihinde de Liva Kaymakamlığı'na Ereğli kömür madeni ile ilgili ilk yönetmeliği hazırlayan Dilaver Paşa (Mirliva) Maden-i Hümayun Nazırı sıfatını da taşıyarak atanmıştır.

Ereğli'nin gelişme dönemi zaman zaman duraklamalar göstermesine rağmen Osmanlı'nın çöküşüne kadar sürmüştür.
Kent, 1920'de kısa süreli bir Fransız işgali de yaşamıştır.

Cumhuriyet Dönemi (1925'ten sonra) :

Ereğli'nin Cumhuriyet'in kurulduğu yıl yaşadığı en çarpıcı olay, merkez nüfusunun beşte birini oluşturan (1200 kişi) Rum azınlığın Lozan Anlaşması'na koşut olarak mübadeleye tabi tutulmasıdır.
Osmanlı döneminden itibaren ticari yaşamı ellerinde tutan Rum azınlığın Ereğli'den ayrılması ile onların bu alandaki boşluğu, genellikle köyden kente göç eden Türk küçük esnafı tarafından doldurulmuştur.
Sina Çıladır, Karadeniz Ereğli'nin Tarihi ismindeki eserinde, Zonguldak Ticaret Odası'nın 1919-22 yıllarına ait kayıtlarında, Ereğli'deki tek Türk esnaf olarak Hacı Musa Efendi (manifaturacı) gözüktüğünü, bu sayının 1932 yılında tüccar, küçük esnaf, imalatçı ve zanaatkar olarak 146'ya ulaştığını belirtmektedir.

Ereğli, Cumhuriyet döneminde önemli altyapı yatırımlarına sahne olmuştur. Kandilli Kömür Üretim Bölgesi 1953 yılında demiryolu ile Ereğli'ye bağlanmış, bu dönemde Ereğli'ye bir de liman yapılmıştır. Bunu bazı bayındırlık hareketleri izlemiştir.
Ereğli'nin sosyo-ekonomik gelişiminde en büyük katkıyı sağlayacak olan Erdemir'in (Ereğli Demir ve Çelik Fabrikaları) yapımına ise 1961 yılında başlanmıştır. Fabrika'nın yapımı 1965 yılında tamamlanmış, bu süre içinde Fabrika'da 11 bin geçici işçi çalışmıştır. 1965 yılında deneme üretimine geçen Erdemir'de aynı yıl çalışan sayısı 4700 olarak belirlenmiştir.
Ereğli'nin nüfusu, Fabrika'nın inşaa edildiği 1961-65 arasında yaklaşık olarak iki misli artmış, merkez nüfus 8 binden 18 bine çıkmıştır.
Ereğli'nin toplumsal gelişimin motoru, 1960'lı yılların ortalarından itibaren Erdemir olmuştur. Erdemir'in kapasitesi ve üretimi arttıkça istihdam hacmi de büyümüş, bu şekilde kentin ekonomik ve sosyal yaşamı canlanmış; kent sıçramalı bir gelişim seyri tutturmuştur. O kadar ki, Ereğli'nin merkez nüfusu yaklaşık olarak otuz yıl içinde 18 binden beş yıl önceki sayıma göre 73 bine çıkmıştır. Son yapılan sayımda kent nüfusunun 100 bine yaklaşması beklenmektedir.

Erdemir'in varlığı, imalat sanayii ile KOBİ'lerin de çoğalmasına neden olmuştur. Bunun dışında Erdemir'in yarattığı katma değer ticari hacmin de büyümesini sağlamıştır.
Erdemir halen, Ereğli'nin toplumsal gelişmesinin temel kuruluşu olma konumunu korumaktadır.
1860-70 li yıllardan 1950'li yıllara kadar kentin toplumsal gelişmesinin motoru konumundaki maden işletmeciliği, yatırımların azalması, istihdam hacminin daralması ile 1960'lı yıllardan itibaren yerini Erdemir'e bırakmıştır.

Ereğli, en son Düzce'nin il olması ve Akçakoca'nın oraya bağlanması ile yasal bakımdan il olma şansını kaybetmiş gözükmektedir. Ancak öyle de olsa, ilçe halen birçok Anadolu ilini geride bırakacak bir gelişme düzeyi sergilemektedir.

Kdz.Ereğli Müzesi - Halil Paşa Konağı :

Halil Paşa Konağı olarak bilinen bina, zemin+üç katlı, orta sofalı plan tipinde ve kagir olan yapı 19. yüzyılın sonlarında kentin ileri gelenlerinden Halil Paşa Karamahmutoğlu tarafından yaptırılmış olup yapımında antik devşirme malzeme kullanılarak yapıya ilgi çekici ve estetik görüntü kazandırılmıştır. Konak bir dönem ortaokul ve kız meslek lisesi olarak da kullanılmıştır. 1998 yılı eylül ayından itibaren Atatürk Kültür Merkezi'nde faaliyetlerini sürdürmeye başlayan Ereğli Müze Müdürlüğü 17.03.1998 tarihinde restorasyonu tamamlanan Halil Paşa Konağı'na taşınmıştır.
Teşhir tanzim çalışmaları tamamlanan Müze, 1 Ağustos 1998'de ziyarete açılmıştır. Müzenin birinci katında Ereğli ve çevresinden toplanan Grek, Roma, Bizans dönemlerini yansıtan mermer mezar stalleri, pişmiş toprak amforalar, figürlü mermer sütun başlıkları, cam kaplar ve takılar, çeşitli madeni eserler ve pişmiş topraktan yapılmış kaplar, kandiller, ağırşaklar ve figürinlerden oluşan arkeolojik eserler ile Lidya, Grek, Roma, Bizans, Abbasi, Emevi, Sasani, Artuklu, Selçuklu ve Osmani sikkeleri koleksiyonlarından oluşan eserler teşhir edilmektedir.

İkinci katta, çeşitli erkek ve kadın giysileri ile yöreye özgü bir dokuma olan "elpek" kumaşı ve ipliği, dokuma aletleri, mendil, bohça, örtü gibi dokuma türleri, silahlar, takılar, mühürler, tütünle ilgili eşyalar, tespih, saat, mutfak eşyaları ve tartı aletleri ve yazma eserlerden oluşan yöresel etnografik eserler sergilenmektedir.
Üçüncü kat ise dönemine uygun döşenmiş müze-ev olarak düzenlenmiştir.
Müze bahçesinde ise, çeşitli dönemler ait lahitler, sütun başlıkları, sütun kaideleri, sütunlar, çeşitli mimari parçalar ile Krispos Mezar Anıtı sergilenmektedir.

KRİSPOS MEZAR ANITI KİTABESİ

MEZARLAR İNSANLARIN EN SON EVLERİ VE EN SON DUVARLARIDIR. ONLAR BEDENLERE, EVLERDEN DAHA SADIKTIRLAR. ONLARDAN KALAN AKITILAN GÖZYAŞLARI VE ÖLÜLERİN SONSUZA DEK KALACAK FANİ OLMAYAN MİRASLARIDIR.

ÖLÜM UYKUSUNDAN SONRA ARTIK VÜCUDUN GERİ ALINMAZ. BURSAI BİR SÜKUN ŞEHRİDİR. ÇIPLAK OLARAK TAŞINIP İÇİNE GÖMÜLEN SAĞLAM EBEDİ İSTİRATGAH, EBEDİ EVDİR.

BU NASIL BİR MEZARDIR VE BURADA YATAN ÖLÜ KİMDİR ? HAYATTA KAZANILAN ZAFERLERİN NEFRETE LAYIK ABİDESİDİR. TAŞ VE TOPRAK OLANIN İŞARETLERİ, ÖLÜLERİN MEZAR TAŞLARI. SUSKUN HARFLERİNİZLE ÖLENİ DİLE GETİRİNİZ. VÜCUDUNU YİTİRİP TELEF ETTİKTEN SONRA HANGİ İNSAN BURAYA İSMİNİ VERDİ ? ÖLÜ İNSAN KRİSPOS, FARİZ ÜLKESİNİN VE BAŞAK TAŞIYAN NİL NEHRİNİN VATANDAŞI BU ANITIN ALTINDA YATMAKTADIR. O Kİ DÖNÜP DURAN BİR TRAJEDİNİN İLK ZAFER ÇELENGİNİ KAZANMIŞTIR. DÜNYA BU PANDOMİMCİYE HAYRAN KALMIŞ, ONU ÖVMÜŞ VE TİYATRONUN ALTIN ÇİÇEĞİ OLARAK GÖRMÜŞTÜR. ONUN PARLAK CAZİBESİ YİRMİDOKUZUNCU YAŞINDA BEKLENMEDİK BİR ANDA VE ŞEKİLDE SÖNMÜŞTÜR.

Ereğli'de Turizm...

Ereğli, Erdemir ile Kandilli' deki kömür işletmelerinin varlığı nedeniyle, bir ağır sanayi kenti olarak tanınmaktadır.
Şu var ki, Karadeniz coğrafyası içindeki seçkin yeri ve sahip olduğu doğal güzellikler, antik eserler ve rafting-tracking parkurları ile turizme de elverişlidir. Romalılar döneminde gizli kilise olarak kullanılan mağaralar, İl Turizm müdürlüğü tarafından inanç turizmi kapsamına alınmıştır.
Gülüç ırmağının oluşturduğu 35 kilometrelik doğal parkur, rafting için özellikle Güneşli çevresindeki şelalelerle bezeli kara parkuru da tracking için; gözde mekanlardır.

Kilometrelerce uzanan doğal plajlar, Ereğli belediyesinin 10.kilometrede bir marina kurma çabaları ile de birleşerek kıyı turizmi için seçkin bir alt yapı oluşturmaktadır.

Bunlara; Elif Otel, Etaş Otel, Eken Otel ve Kirazlar Otel gibi konaklama tesislerini de eklemek mümkündür.

6 yıldan beri yapılan Ereğli Osmanlı Çileği Kültür Festivali, ilçenin turizm açısından da tanınmasında etkin bir rol oynamaktadır.

Ereğli'nin Güneşli beldesi civarındaki "Güneşli Şelaleleri" ile Alayurt ve Göleviç mağaraları özellikle doğa yürüyüşü tutkunlarının mutlaka görmeleri gereken yerlerdir.
Bunun dışında Ereğli'nin Ayazama mevkiindeki Yunan Mitolojisine konu olan ünlü Cehenemağzı Mağaraları tarih tutkunlarının vazgeçemeyecekleri bir mekan olma özelliğini korumaktadır.
Denilebilir ki, Ereğli, turizm açısından da ilginç bir kıyı kentidir. İlçenin doğal güzelliklerinin daha iyi tanıtılması ve altyapı olanaklarının genişlemesi ile, ilçe, ağır sanayi ile turizmi iç-içe sokabilen ender kıyı kentlerinden birisi olmaya adaydır.

Güneşli Şelaleleri :

Güneşli şelaleleri, Aşağıkayalıdere ve Yukarıkayalıdere mevkilerindedir. Şelaleler, Gülüç ırmağının doğal parkuru içinde yer almaktadır.

Alayurt Mağaraları :

Alayurt mağaraları; Ereğli'ye bağlı Yazıcılar köyü sınırları içindedir. İleri ufaklı 30 civarındaki mağaraya ancak yürüyerek ulaşmak mümkündür. Ereğli-Devrek karayolu kullanılarak kat edilen 18 kilometreden sonra sürüdürülecek 4 kilometrelik bir yürüyüşle mağaralara ulaşılabilir.

Göleviç Mağaraları :

Göleviç mağaraları; Ereğli'ye bağlı Süleymanbeyler köyü sınırları içindedir. Aynı adı taşıyan mahallenin sırtlarında bulunan mağaralardaki antik dönemlerden kalma duvar çizimleri, arkeologlarında ilgisini çekmektedir. Mağaraların hemen yanında yer alan Göleviç şelalesi görülmeye değer bir doğal güzellik oluşturmaktadır.

BunLar tarihi kitapLarda yer aLan biLgiLer.Biraz da ben size güzeL kentimizi anLatmaya çaLışyım...

Kdz.EreğLi Batı Karadeniz'in en şirin kenti. Hem güzeLLiğiyLe hem de ekonomsiyLe...

Biz iLk önce güzeLLikLerinden bahsedeLim... EreğLimizin sahiLi Türkiyedenin en güzeL sahiLidir desem yeridir. GeLip görseniz bana bu kadar iddaaLı konuştuğum için hak verirsiniz...

Yazın EreğLimizde uLusLar arası OsmanLı ÇiLeği festivaLi yapıLmaktadır. Bu festivaL kapsamında konserLer veriLmektedir. KonserLere Türkiye'nin en ünLü bütün sanaçLıLarı geLdi desem yeridir... KonserLer üyük iLgi görüyor. Geçen sene bir konseri 600 bin kişi civarımda kişi izLediği tahmin ediLiyor...

EreğLinin bir başka özeLLiği de bir kaç tane rekor kırmasınır. En uzun mangaL, Koro oLarak en fazLa kişiyLe şarkı söyLeme... AkLıma sadece bunLar geLdi

ERDEMİR sayesinde şehirimiz müthiş bir şekiLde kaLkınmış durumda. Ekonomi oLarak Türkiye'nin 50-60 iLini geri bırakmış durumdayız. (İspatı: ZonguLdak EreğLi sayesinde Türkiyenin en fazLa vergi veren 4. şehri durumunda)

EreğLide spor futboL dışında biraz geLişmiş durumda. ErkekLer 1. BasketboL Liginde, BayanLar 1. BasketboL Liginde ve son oLarak ErkekLer 1. VoLeyboL Liginde ERDEMİR adında takımLarımız buLunmaktadır. Ufak da oLsa güzeL bir spor saLonumuz var. Fırsat buLdukça bende maçLara gidiyorum

Artvin'den Resimler

2008-10-20T15:20:00.000-07:00

Artvinin Genel Görünümü

İlçelere Geçelim Biraz da..

Burası Ardanuç :

Burası Arhavi :

Borçka :

Şavşat :

Hopa :

Yusufeli :

Ve Sırada Murgul Var

Artvin

2008-10-20T15:10:00.000-07:00

ARTVİN'İN TARİHİ

Tarih Öncesi Çağlarda Artvin ve Çevresi

Göçebe yaşam tarzını benimseyen biz Türklerin ataları yazılı edebiyat yerine sözlü edebiyat geliştirdikleri için, günümüzde Artvin’in tarih öncesi dönemlerine ait bilgileri İran ve Bizans kaynakları yada Erzurum ya da Kars’a dair günümüz araştırmacılarının eserlerinden öğrenebilmekteyiz.

Artvin ve çevresi oldukça köklü ve zengin uygarlıkların yaşadığı bir bölgedir. Toprak yapısının elverişsiz olması ve bilim merkezlerinden uzaklığı nedeni ile planlı ve bilimsel tarzda arkeolojik çalışmalar yapılamamıştır. Buna rağmen Prof Dr. İbrahim KÖKTEN’in Kars civarında ve Çıldır Gölünün karşısına yaptığı kazılarda dolmen ve menhir kalıntıları bulunmuştur. KÖKTEN 1965’te Kars’ın güneyinde ve Aras nehrinin kuzey kesimindeki Ala Dağın doğu eteğinde Camışlı Köyünün sınırındaki kayalıklarda geyik avcılığı ile ilgili duvar resimleri bulunmuştur.

1933 ve 1955 yıllarında Yusufeli ve Şavşat yörelerinde halkın bulduğu bakır baltaların MÖ 3000-4000 yıllarına ait olduğu sanılmaktadır.

Aynı yörede bulunan tunç baltaların 3000-2000 yıllarına ait oldukları bilinmektedir.

Artvin ve çevresi tarih öncesi devirleri cilalı taş devrinden başlayarak bakır-tunç demir devri olarak sırası ile yaşamıştır. MÖ 10 bin ile 8 bin yıllarından kalma cilalı taş çağına ait insan izleri Artvin’de de bu çağlarda insanların yaşamış olduğu izlenimini vermektedir. Bulunan madeni eşyalar ise tarih öncesi devirlerin sırası ile yaşandığını belgelemektedir.

Artvin’de İlk Devletler ve İstilalar

Artvin’e egemen ilk Kavim Türklerin ataları olarak kabul gören Hurrilerdir. MÖ 2000 tarihinden başlayarak Huriler Artvin ve çevresinde site devletleri kurmuşlardır. Hitit kralı II. Murşit MÖ 1360’ten itibaren 20 yıl sürdüğü seferler ile Artvin’i ele geçirmiştir.

Hurrilerin soyundan gelen Urartular, başkenti Van olan, geliri tarım-hayvancılık-ticarete dayalı doğru Anadolu merkezli bir devlet kurmuşlardır. Kuzey sınırlarını Artvin’e kadar genişlettiler. Ancak doğudan büyük göçlerle gelen İskitlerin baskısına dayanamadılar ve yıkıldılar. Artvin bu kez Kafkasya merkezli İskit devletinin batı sınırında yer aldı.

Eski Yunan tarihçisi Heredot’un İskit diye nitelendirdiği bu devlet çağının öncüsüydü. Tekerleği icat eden, atı evcilleştiren, tarihte ilk beyin ameliyatını gerçekleştiren İskitler, Artvin’i ele geçirerek bu alanı askeri üs olarak kullanmaya başlamışlardır.

İskitler sonrası Arsaklar adı verilen sülale Artvin’e egemen oldu. Şamanist dini öğretiye inanan bu sülale MS 350’li yıllarda Bizans etkisinde kalarak İsevi dini kabul ettiler. Daha sonra da Bizans’ın tahakkümü altına girdiler. 575 yılında İran Kralı I. Darivs Bizans’a saldırınca bundan istifade eden Hazar Türküleri (11) Çoruh boylarına egemen oldular.

Hz.Osman döneminde İslam orduları kumandana Mesleme Oğlu Habib Bizans’ı yenerek Şavşat-Ardanuç-Artvin’i ele geçirdi. Hazar denizine ilerlemek istese de Musevi yeti kabul eden Hazarlar tarafından durduruldular. Emeviler döneminde Hazarlar ile birleşen Artvin halkı İslam ordularına karşı direndi. 786’da Abbasi Halifesi Harun Reşit Çoruh bölgesini başkenti Bağdat’a bağladı.

853-1023 Artvin Bagratlar ve Sac adlı Abbasilere bağlı iki beylik kuruldu. Sac emirliği yıkılınca Artvin tekrar Bizans’ın eline geçti. Bu esnada İran Merkezli kurulan Selçuklu Devletinin reisi Tuğrul Bey Anadolu nun keşfi için 1018’de kardeşi Çağrı Bey’i batıya gönderdi. 1040 Dandanakan Savaşında Gaznelileri yenip devlet statüsüne çıkan Selçuklular 1048 Pasinler savaşı ile Artvin sınırına kadar geldiler.

Alparslan 1064’te Gürcistan seferine çıkarak Çoruh boylarını ele geçirir. Alparslan’ın ölümü üzerine Bizans’tan yardım alan Gürcü Kralı Gorgi Artvin’i tekrar ele geçirdi. Fakat 1081’de Melikşah’a yenilince Melikşah’ın desteği ile Çoruh’uda içine alan Erzurum-Bayburt –Kars merkezli Saltukoğlu beyliği kuruldu. Türk nüfusunun Artvin’e yayılması hızlandır.

Büyük Selçuklu Devletinin yıkılışı sonrası Artvin Azerbaycan merkezli İldeniz oğlu Atabeyliğine bağlandı. 1263’te Kubilay Artvin’i ele geçirerek bu yöreyi İlhanlı topraklarına kattı. 1265’te Kıpçak Türkü olan Sark is bu yörede Çıldır Atabeyliğini kurdu.

1458-1463-1466 yılları arasında Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan Çoruh boylarına üç sefer düzenlese de Osmanlı hükümdarı II. Mehmed’e Oltukbeli savaşında yenilince zayıflama süresince girerek Safevilerin 1502’de eline geçmiştir..

Osmanlı Serhat Şehri Artvin

Artvin İlinin Osmanlı yönetimine geçtiği evrelere ait belgeler yeterli değildir. Bununla beraber II. Mehmed’in Trabzon Rum Devletini yıkarak Karadeniz bölgesinin sahil kıyısını Artvin İlinin kıyı kesiminden itibaren ele geçirdiği bilinmektedir. Bu esnada Artvin-Yusufeli-Ardanuç-Borçka Çıldır Atabeyliğinin elinde bulunuyordu.

I. Selim Trabzon valisiyken Gürcistan’a yaptığı seferde Batum’un güneybatısında bulunan Güney Kalesini ele geçirmiştir. Bu kalenin adı ile sancak kuran I. Selim sancağa Borçka-Hopa ve Artvin’i bağlamıştır. Çaldıran seferinden 20 yıl sonra Erzurum Beylerbeyi Mehmed Han Yusufeli civarına akınlar yapmıştı. Ardanuç Atabeyi II. Keykavus ayaklanınca I. Selim’in oğlu padişah I.Süleyman ikinci veziri Kara Ahmet Paşayı isyanı bastırmakla görevlendirmiştir. Kara Ahmet Paşanın İkinci seferi ile Pert-Eğekte adlı ilk Livane Sancağı kuruldu. 1549-51 yılları arasında Şavşat-Yusufeli arasındaki Ardanuç bölgesi iki yıl kadar II. Keykavus’un elinde kaldı. 13 Haziran 1551 günü Ardanuç Kalesini de fetheden Erzurum Beylerbeyi İskender Paşa bu bölgeyi de Osmanlı ülkesine kattı. II. Keykavus kaçarak İran’a sığındı.

1627’de Osmanlı topraklarına katılan Acaristan’ın önemli bir merkezi olan Batum şehri ise III. Ahmed dönemi vezirlerinden Hasan Paşa tarafından 1703’te kurulmuştur.

Artvin ve çevresi Çıldır eyaleti ile birlikte yaklaşık 250 yıl Osmanlı Devletinin egemenliğinde kalmıştır. 1828 Osmanlı Rus savaşı ve savaş sonucu imzalanan Edirne Anlaşması ile Ahıska Osmanlı elinden çıkınca Çıldır eyalet teşkilatı bozuldu. Anlaşma gereği Çıldır eyaletinin bir kısmını Osmanlı kaybetti. Buna karşılık Artvin-Borçka-Ardanuç-Şavşat-Yusufeli Osmanlı elinde kaldı.

1854-56 Kırım Savaşında Osmanlı Devleti İngiltere’den aldığı destek ile Batum yakınlarındaki Şevket-İl kalesine saldırdı. Savaş başlayınca 600 kadar Artvin’li gönüllü Kars savunmasında başarılı savaşlar verdiler.

Rusların güneye inme ve dünya imparatorluğu yaratma planı ile 1877-78 (93 Harbi) Osmanlı-Rus savaşı çıktı. Bu savaş Artvin yöresi halkına pahalıya mal oldu. 24 Nisan Rusya Kars-Ardahan-Batum’u işgal ettikten sonra Türk topraklarına doğru ilerlemeye başladı. 2 Mayıs 1877’de 800’den fazla askerimizi şehit ettiler. Ardahan dolayını ele geçiren Ruslara karşı Artvin halkı Ardanuç ve Şavşat’a doğu göç etmeye başladılar.

Şıpka geçidinde hatalı hatlar kuran Süleyman Paşa yüzünden Ruslar bu hatları delerek Doğu Anadolu içlerine kadar ilerlediler. Osmanlı barış teklifinde bulunmak zorunda kaldı.

3 Mart 1878’de Osmanlı ile Rusya arasında 29 maddeden oluşan Ayestefanos barışı imzalandı.19. maddesinde yer alan 245.207.301 altın tazminatını ödemeyen Osmanlı, Kars-Ardahan-Batum topraklarını Rusya’ya tazminat karşılığı vermek zorunda kalmıştır. Bu barış Avrupalı devletlerin çıkarına aykırı düşünce 23 Aralık 1978’de Berlin Barışı imzalandı. Bu barış ile Elvire-i Selase denen Kars-Ardahan-Batum Rusya eline geçti.

8 Şubat 1879’da Osmanlı ile Rusya arasında imzalanan büyük Muhaide anlaşması ile Kars-Ardahan-Batum’da yaşayan Türkler batıya doğru göç etmeye başlamışlardır. Gerçek Fransız Devriminin getirdiği ulusalcılık ilkesi gerekse de Rusların güneye inmek için uyguladığı, politikalar sonucu bir Türklerin yüzyıllar boyu beraber yaşadığı, sadık millet diye adlandırdığı Ermeniler I. Dünya savaşına kadar en kanlı savaşları yaptığımız milletlerden bir olmuştur...

Milli Mücadele Döneminde Artvin

1917 Ekiminde Bolşevikler Rusya’da yönetimini ele geçirerek Ramonov hanedanlığını devirince yeni kurulan Sovyet Rusya I. Dünya savaşından çekilerek 18 Aralık 1917’de Artvin ve Şavşat’tan çekildi. Sovyet Rusya 3 Mart1918’de I. Dünya savaşına katılan devletlerle imzalandığı Bresk-Litovsk Anlaşması hükmünce Kars-Ardahan-Batum’u Osmanlıya bıraktı. 15 Kolordunun başında bulun Kazım Karabekir Erzurum-Erzincan-Erivan bölgesine girdi. 18 Haziran 1918’de Osmanlı Hükümeti Gürcistan Milli hükümeti ile anlaşarak Kars-Ardahan-Batum illerinde hak iddia etmelerini engelledi.

I. Dünya savaşından yenik ayrılan Osmanlı Devleti adına 30 Ekim 1918’de Bahriye Nazırı Rauf ORBAY Mondros Ateşkes Anlaşmasını imzaladı. Bu ateşkesten 1 ay sonra 17 Aralık 1918’de İngiltere Batum’u işgal etti. 1878-1918 arası 40 yıl süren Rus işgali sonrası İngiliz işgali başlıyordu. Mondros’un 5.Maddesi gereği işgale karşı direnen Milislerin elinden silahları alındı. İngiliz generali Ravtenson Kazım Karabekir’e çektiği telgraf ile ordusunu terhis etmesini istese de Karabekir bunu kabul etmedi. 19 Mayıs 1919’da Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk Türk yurdunun düşman işgalinin kurtuluşu için Samsun’da ele aldığı meseleyi Havza ve Amasya Genelgeleri ile tutuşturdu. Doğu Anadolu’da 23 Temmuz’da topladığı Erzurum Kongresi ile yöre halkını emperyalist İngilizler ve piyonu Ermenilerin niyetlerine karşı birleştirdi.

1920 başında Gürcistan’da bulunan Gürcü İslamaiyesi adlı cemiyet Batum ve Artvinli Gürcistan’a katarak istiyordu. Bu olayı haber alan Kazım Karabekir olayı önledi. 28 Ocak 1920’de son Osmanlı Mebuslar Meclisinde alınan Misak-ı Milli kararları ile Kars-Ardahan-Batum’da halkoylamasına gidileceği kararı alındı. Bu kararın alınmasının temel nedeni bu topraklarda Türk nüfusunun fazla olmasından kaynaklanıyordu. İngiliz işgal kuvvetlerinin Batum’dan çekilmesi üzerine Gürcistan hükümeti 1 Temmuz 1920’da Batum’u işgal etti. Bu işgal sırasında TBMM’nin Batum Milletvekillerinden M.Edip DİNÇ ve Ahmet Akit Beyler 1129 kişilik Milli olayları ile işgale karşı üstün gayretler sergilemişlerdir. TBMM’nin Eylül-Aralık 1920’de üç ay süren Ermeni savaşında başarılı olması sonrası M.Kemal Gürcü hükümeti ile temaslara başlamıştır.

Artvin’in Kurtuluşu

Gürcistan sefiri Siman MİDİVANI 17 Ocak 1921’de Ankara’ya gelerek itimatnamesini M. Kemal’e iletir. M. Kemal Gürcü sefaretinden derhal işgal ettikleri toprakları boşaltmalarını ister. Sefir geçen günler boyunca TBBM Hükümetini oyalamayı sürdürünce Hariciye Nazırı Bekir Sami Bey Gürcistan’a sert bir nota verdi. 23 Şubat 1921’de TBMM ve Gürcü hükümetleri arasında Batum anlaşması imzalandı.

Bu tarihten itibaren Artvin-Ardanuç-Borçka ve Şavşat’tan Gürcü kuvvetleri çekildi. 45 yıllık esaret sona erdi. Diğer yandan Trabzon’dan Artvin’e kuvvetleri ile hareket eden Miralay Şükrü Bey Oruçlu köyünden Kamil Beyi Kaymakam vekili tayin ederek kendisi Batum’a geçti. 7 Mart 1921’den itibaren Artvin’de Türk bayrağı dalgalanmaya başladı.

Cumhuriyet Döneminde Artvin

1878-1918 ve 1918-1921 arası Rusya-Ermeni-İngiliz-Gürcü idaresinde kalan Artvin-Borçka Şavşat kazaları 7 Mart 1921’den itibaren 4 ay kadar Ardahan kazasına bağlanmıştır. Yeni Türk devletinin ilk Anayasası olan 20 Ocak 1921 tarihli Teşkilat-ı Esasiye’de 24 Nisan 1924’te yapılan değişikler ile Liva-Sancak teşkilatı kaldırılınca Artvin vilayet haline geldi. 1926 Haziranında 877 sayılı kanunla Yusufeli kazası Erzurum vilayetinden alınarak Artvin’e bağlandı. 1928’de 1282 sayılı kanunla Borçka kazası nahiye haline getirilerek Artvin’e bağlandı. Dokuz yıl Artvin vilayeti teşkilatı ile yönetilen bu yerler 1 Haziran 1933’te 2197 sayılı kanunun ikinci maddesine göre merkezi Rize olmak üzere Artvin ve Rize birleştirilerek Çoruh vilayeti teşkil edilmiştir. Arazi şartlarının zorluğu, Artvin ve çevresinin vilayet merkezine olan uzaklığı birtakım sorunlara yol açmıştır. Dönemin Başbakanı İsmet İNÖNÜ’nün 25 Temmuz 1935 tarihindeki Artvin’i ziyaretinde durum kendisine iletilmiştir. Bunun üzerine hükümet 4 Kasım 1936’da kabul edilen 2885 sayılı kanun ile merkezi Rize olan Çoruh vilayeti kaldırıldı. Artvin Merkez, Hopa,Borçka, Şavşat kazaları ile evvelce Erzurum’a verilmiş Yusufeli Kazasını da alarak Artvin olan Çoruh İli teşkilatı kabul edildi.

COĞRAFİ KONUM

Karadeniz Bölgesinin Doğu Karadeniz Bölümünde, Doğu Karadeniz Dağları üzerinde yer alan Artvin İli'nin doğusunda Ardahan, güneyinde Erzurum, batısında Rize, kuzeybatısında Karadeniz, kuzeyinde Gürcistan Cumhuriyeti bulunmaktadır. İlin yüzölçümü 7.436 kilometrekaredir.

Artvin, arazi bakımından genel olarak dağlıktır. İlin Arhavi ve Hopa İlçeleri, Karadeniz ile denize paralel uzanan Doğu Karadeniz Dağları arasında kalan dar bir düzlük alan üzerine kuruludur.

İlin Karadeniz’e olan kıyı uzunluğu 34 kilometredir. Kıyıdan iç bölgelere doğru gidildiğinde arazinin birden yükseldiği görülür. Artvin 'de, ova olarak nitelendirilebilecek alanlar, Arhavi ve Hopa kıyı şeridindeki aluvyal düzlükler dışında mevcut değildir.

İl sınırları içinde 30'a yakın akarsu vardır. Bunlardan Karadeniz’e dökülenler hariç diğerleri Çoruh Nehri’nin kollarıdır. İlin muhtelif yerlerinde çok sayıda doğal göl vardır. Bunlardan; Şavşat ve Borçka İlçelerinde bulunanları doğal güzellik ve turizm açısından en önemlileridir.

ARTVİN’İN BAZI İLLERE UZAKLIĞI

İL UZAKLIK (KM)
ANKARA 999
İSTANBUL 1.314
İZMİR 1579
ADANA 1014
BURSA 1327
KOCAELİ 1206
ANTALYA 1472
DİYARBAKIR 526
ERZURUM 203
TRABZON 234
RİZE 159
ARDAHAN 235

Dağlar

Karadeniz kıyısına paralel olarak uzanan Doğu Karadeniz Dağları’nın il sınırları içindeki uzantıları; Kaçkar, Altıparmak, Kükürtlü, İskaristi Dağları adıyla sınıra kadar uzanmaktadır. Bu dağ sırasının üzerinde çok sayıda dağ ve yüksek tepeler yer alır.

Karadeniz kıyısını takip ederek batıdan doğuya doğru iki sıra halinde uzanan3937 m. Yüksekliğindeki Kaçkar Dağı Karadeniz Dağları’nın en yüksek noktasını oluşturur. Bu dağın su bölüm çizgileri; Artvin, Rize, Erzurum il sınırlarını belirler. Şavşat ve Borçka ilçeleri arasında yer alan, Çoruh ve Berta vadileri ile Gürcistan sınırına kadar uzanan Karçal Dağı 3428 m. Yüksekliği ile ilin diğer önemli bir dağıdır.

Artvin'in Diğer önemli Dağları ve Yükseltileri Şöyledir;

Kaçkar dağı -3937 m., Mihrap dağı-2950 m., Karçal dağı-3428 m., Sahara dağı-2799 m., Kükürttepe dağı-3348 m., Karyan dağı - 2790 m., Arsiyan dağı - 3164 m., Kara dağ - 2300 m., Çadır dağı - 3050 m., Büyük Yurt dağı - 2250 m., Kürdevan dağı - 3050 m., Genya dağı - 1850 m., Kartal dağı - 3000 m.

Ovalar

İl sınırı içerisinde ova özelliği gösteren yerler hemen hemen yoktur. İl topraklarının ancak %0.2 alanını kaplayan düzlüklere rastlanır. Kıyıda akarsu birikintilerinin meydana getirdiği alüvyal ovalara rastlanmaz. Çünkü dağların denize bakan yamaçlarında kaynaklarını alan Hopa ve Arhavi Deresi’nin suları az ve uzunlukları kısa olduğundan birikinti ovalarının büyüklüğünü sınırlamıştır. Bütün bunlara rağmen Hopa ilçesinde, Sundura Dere’sinin ağzında ve Arhavi ilçesinin Kabirse Dere’sinin ağzında birer küçük delta ovalar oluşmuştur.

Yaylalar

İl topraklarının yaklaşık % 51’ini kaplar.

Artvin’in başlıca yaylaları;
1. Yusufeli, Zeytinlik ve Ortaköy Derelerinin oluşturduğu çizginin güneydoğusundaki bölgede bulunan Meşeli, Kurudere, Düzenli, Kireçli, Yığılı, Kapik, Irmaklar, Bülbülan, Çamlıca, Hanlıköy,Ballı ve Yoncalı yaylaları,

2.Muratlı-Borçka, Artvin-Ortaköy Deresi ile Gürcistan arasında kalan bölgedeki, Taşköprü, Meydancık, Mısırlı, Oba, yaylaları,

3.Merkez İlçe–Zeytinlik-Yusufeli İlçesi çizgisinin kuzey ve kuzeybatısında kalan bölgedeki Keşoğlu, Çamlık, Mağara, İnekli, Kocakarılı, Dikme ve Taşkınlık yaylaları sayılabilir.

Vadiler

Artvin ili yüzey şekilleri, genellikle yer altı kırılmaları ve volkanik faaliyetler sonucunda meydana gelmiştir. Vadilerin bir bölümü ise bu tektonik kırılmalar sonucunda meydana gelen fay ve çizgilerine uyarak oluşmuş dağ sıralarını birbirinden ayıran, dağlara paralel çizgiler halindedir. İl’de bulunan vadileri iki ana kısma incelemek mümkündür;

1 – Asıl Çoruh Vadisi
2 – Çoruh ırmağı kollarının meydana getirdiği vadiler.

Çoruh Vadisi : Çoruh ırmağının il sınırına girdiği yerden başlayıp Muratlı Bucağında il sınırını terk ettiği yere kadar uzanan 150 km uzunluğunda bir vadidir. Genellikle çok dar ve derin “V” ve “U” şeklinde boğazlar halinde uzanır. Zeytinlik – Yusufeli ve Zeytinlik Muratlı arası olmak üzere iki bölümden meydana gelir.

Diğer vadiler :

a) Ardanuç Dere’si Vadileri : Vadi tabanı Ardanuç ilçesinde nispeten geniştir. İlçe merkezinin 7 km kuzeybatısında bulunan Cehennem Dere’si tipik bir kanyon vadidir. 500 m uzunluğunda 70 m. Genişliğinde ve 6 m derinliğindedir. Ardanuç suyuna açılır. Dünyada sayılı kanyon vadileri yer alır.

b) Ortaköy Vadisi : Şavşat ilçesinin sularını boşaltan irili ufaklı çayların meydana getirmiş olduğu bu vadi zengin bitki örtüsüyle kaplıdır.

c) Altıparmak Vadisi : Barhal Dere’sini takip eder. En geniş yeri 3 m’dir. d) Murgul Vadisi : Murgul Dere’sinin meydana getirdiği bu vadinin tabanı diğer vadi tabanlarına göre daha geniştir.

Akarsular

İl sınırları içinde bulunan akarsular iki bölümde incelenir. Bir kısmı asıl ırmak olan Çoruh Nehri’nin kollarını meydana getirirken bir kısmı da il sınırları içinde ve il sınırları dışında Karadeniz’e dökülen nehirlerdir. Başlıcaları şunlardır; ÇORUH NEHRİ İlin en büyük akarsuyu olan Çoruh Nehri, Mescit Dağları’ndan kaynağını alarak, Bayburt’u geçtikten sonra Yusufeli ilçesinin Yokuşlu Köyünün mevkiinde il sınırına girer. Su kavuşumu denilen yerde Oltu suyu ile birleşir. Yusufeli yakınlarında Barhal deresiyle birleşen Çoruh Nehri kuzeybatı yönüne girer. Artvin yakınlarında Ortaköy suyunu, Borçka’da Murgul suyunu - İçkale suyunu ve Kaynarca suyunu alarak Muratlı Bucağını geçerek, Batum’un güneybatısında Karadeniz’e dökülür. Çoruh Nehri’nin uzunluğu 376 km olup, 354 km’si sınırlarımız içerisindedir.

OLTU ÇAYI : Karga pazarı Dağları’ndan kaynağını alır. Yusufeli yakınlarında Tortum Çayı ile birleşir. Güralp kayası denilen yerde Çoruh Irmağına kavuşur.

TORTUM ÇAYI : Kargapazarı Dağları’ndan kaynağını alır. Tortum Gölü’ne girip çıktıktan sonra Yusufeli yakınlarında Oltu Çayı ile birleşir.

BAHRAL ÇAYI : Kaçkar Dağları’ndan kaynağını alır. Erzincan, Yüncüler, Çevreli ve Dört Kilise derelerini alarak Çoruh Nehri’ne karışır.

ŞAVŞAT SUYU : Şavşat, irili ufaklı 13 deresi bulunması ile su zenginliğine sahip bir ilçemizdir. Şavşat deresi Ortaköy deresinin kaynağı olup Ardanuç deresiyle birleşerek Çoruh Nehri’ne kavuşur. Kaynağını Sahara dağlarından alarak Şavşat suyuna birleşir.

Göller

Artvin’de, irili ufaklı çok sayıda göl vardır. Bunların çoğu buzul vadilerinin diplerinde oluşmuştur ve genellikle Karagöl adıyla anılır.

Önleri moren yığınıyla dolu olan bu göller derindir.

Çoğunda bol alabalık bulunan ve doğa harikası olan bu göllerin en önemlileri, Şavşat ve Borçka’da bulunan ve Karagöl adıyla anılan göllerdir.

Yeraltı Zenginlikleri

Artvin İli toprakları, maden yatakları oluşumuna elverişli bir bölgede yayılmıştır.

Ülkemizin en zengin bakır madeni yatakları Artvin’de bulunur.

Maden Tetkit ve Arama Enstitüsü’nce (MTA); Merkez İlçede altın, Ardanuç İlçesinde Manganez, Borçka ve Murgul’da bakır, pirit ve manganez, Şavşat’ta bakır, kurşun, çinko ve manganez, Yusufeli İlçesinde de linyit kömürü açısından zengin rezervlerin bulunduğu tespit edilmiştir.

İklim

Artvin’in iklimi, yeryüzü şekillerinin özellikleri nedeniyle bölgelere göre çeşitlilik göstermektedir. Kıyı kesimlerinde ılık ve yağışlı bir iklim tipi egemendir. Buna karşın, İl’in iç bölgelerine doğru, yüksek kesimlerde kışlar sürekli ve bol karlı, yazlar serin geçer. Çoruh Vadisi’nin derin tabanında, kıyıya oranla daha az yağışlı, kışları fazla sert olmayan bir iklim tipi vardır.

Bitki Örtüsü

Artvin İl topraklarının yaklaşık % 55’ini (390.000 ha) ormanlık alanlar kaplamıştır. İldeki ormanların büyük bölümünü iğne yapraklı ağaçlar oluşturmaktadır. Bölgede, yüksek dağların eteklerinden üst kısımlara doğru gidildikçe, önce yapraklı türler, sonra iğne yapraklılar görülmektedir.

Trabzon

2008-10-20T15:08:00.000-07:00

Trabzon, Karadeniz Bölgesi'nin Doğu Karadeniz bölümünde yer alan Trabzon ilinin merkezi olan bir şehirdir.

Karadeniz sahili ile Zigana dağları arasında yer almakta olup yüzüölçümü açısından az bir alan kaplamasına karşın nüfus ve ekonomi açısından Samsun'dan sonra Karadenizin en büyük 2. ilidir. Batısında Giresun'a bağlı Eynesil ilçesi, güneyinde Gümüşhane'ye bağlı Torul ilçesi, doğusunda da Rize'ye bağlı İkizdere ve Kalkandere ilçeleri, kuzeyi Karadeniz ile çevrili antik çağ'dan beri varlığı bilinen il ve il merkezinin adıdır. Şehrin nüfusu 2008 yılına göre 232.764'tür.1935'te 30.000 olan nüfusu 1990'da 161.886'ya, 2000'de 214.949'a, 2007'de 228.826'ya çıkmıştır.

Etimoloji

* Yunan mitolojisi'nde Lycaon’un oğlu Trapezeus'un Arkadya'daki adaşına ismini verdiği bilindiğinden, Karadenizdeki Trabzon'un da bu mitolojik kahramandan adını aldığı düşünülebilir
* Evliya Çelebi'nin 2500 yıllık bir Yunan kentinin adını 17. yüzyılda Türkçe halk etimolojisine dayandırarak verdiği Tuğra-bozan adı da kimi çevrelerce ciddiye alınmıştır.
* Hamilton, şehrin güney doğusunda dik yamaçlarla yükselen, fakat üstü düz olan Boztepe’nin görünüşüne bağlamış, antik Trabzon sikkelerindeki "masa" çiziminden de aldığı destekle, kente görümünden dolayı Yunanca Trapezus "masa" adının verildiğini iddia etmiştir
* Özhan Öztürk, Kolhis ve Kafkasya'dan getirilen kölelerin Yunanistan anakarasına taşındığı liman kenti olan Trabzon'un adının Trapezus'un eski Yunanca metinlerde geçen mecaz kullanımı "köle satılan düz platform” (Aristo. Fr. 874)olabileceğini ileri sürmüştür

Coğrafy

Dar bir sahil şeridinin ardında denize dikey uzanan dağlık bir araziye sahip olan ilin merkezi Boztepe (antik Minthrion tepesi) üzerine kurulmuştur. İl topraklarının 22,4 % yayla, 77,6 % si ise tepelerden oluşmaktadır.

İklim

Karadeniz'e özgü ılıman iklime sahip kentte hava sıcaklığı yıl boyunca 10° - 20°C arasında değişirken yaz ortalaması 27°C, kışın en soğuk zamanı (Kalandar zamanı)ise 5°C civarındadır.

Dereler

Ağasar deresi, The Değirmendere (Piksidis), Yanbolu, Fol, Karadere, Koha, Sürmene (Manahos), Solaklı, Baltacı deresi, Kalapotama deresi,Maçka Deresi,Galyan Deresi

Göller

Çakırgöl, Uzungöl, Sera Gölü, Haldizen gölü

Rize

2008-10-20T15:02:00.000-07:00

Rize ili, Türkiye'nin Doğu Karadeniz Bölgesi'nde Trabzon ili ile Artvin ili arasında sahilde yer alan bir il. Türkiye'nin en çok yağış alan ilidir. En önemli ürünü çay olan Rize'de kivi meyvesi yetiştiriciliği de başlamış durumdadır.

Jeolojik Özellikleri

Doğu Karadeniz Dağlık sistemine dahil olan Rize arazisi esas itibariyle Paleozoik zaman (I.zaman) bir temel üzerinde ve Kretase’de (III.zaman ara devresi) başlayan büyük orojenezle (Dağ oluşumu) yüzeye çıkmış Granodiorit ve kertase flişlerinden ibaret olmakla birlikte yer yer Neojen depolarına da rastlanır. Bütün kıyı kesimi yüzeyde üst Kretase serisi volkanik örtü ve tüflerin fazlalığı ile dikkati çeker. Kıyıya yakın yamaçlarda ise Kretase sedimanları yaygın olmakla beraber, bu sedimanların üzeri yer yer Eosen fliş serileri tarafından örtülmüştür. Yüksek dağlık sahada ise daha çok magmatik elemanlar hakim durumdadır. Granit, andezit ve bazalt kütleleri yüksekliği 3000 m’yi aşan hemen her yerde hakim durumdadır. Yörede alüvyonlara, büyük akarsu vadilerinin denizden itibaren en çok 10 km’ye kadar olan kesimlerinde rastlanır.

İklim

Rize’de yazları serin, kışları ılıman ve her mevsimi yağışlı bir iklim görülür. Elli yıl boyunca yapılan rasat sonuçlarına göre Rize’nin yıllık sıcaklık ortalaması 14°C'yi biraz geçer. Bu süre içinde kaydedilen en düşük sıcaklık -7°C derece olup, en yüksek sıcaklık ise 38 C° derecedir. En soğuk ay olan Ocak ayının sıcaklık ortalaması 6,7 C° derece, en sıcak ay olan Temmuz ayının sıcaklık ortalaması ise 22,2 C° derecedir. Ocak minimum -5,6 C° derece, Temmuz maksimumunun 32,5°C derece olduğu Rize’de yıllık sıcaklık salınımı 25,8°C derecedir.Bu haliyle Rize, denizsel iklimlerin karakteristik özelliğini taşır. Rize’de aylık ortalama sıcaklık eğrisi bütün yıl 5 C° derecenin üzerinde seyretmekte olup, sadece 4 ayın sıcaklık ortalaması 10°C derecenin altındadır.

Samsun,Kavak

2008-10-15T07:44:00.000-07:00

Samsun,Kavak

Samsun,Kavak Tarih

Ah merkezinin kuzeyindeki kalan Kale doruğu höyüğün 1942 yılında yapılan araştırmalarda M.Ö.3500-2000 yıllarına ait eserlere rastlanmıştır. Bu verilere göre Kavak ilk tunç çağından bu yana bir yerleşim yeridir.Kale doruğu höyüğünde genç Helenistik, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait eserlere rastlanması ise bu yerin hem yerleşim özelliğini, hem de burada yerleşimin sürekliliğini göstermektedir.

Kalederoğunda en önemli yerleşmenin Bakır çağında olduğu anlaşılmıştır. Bölgede varlığı kanıtlanan ilk kavim Gaslar (Gaskalar) dır. Gaskalar, Hititlerin egemenliğini benimsemiş yarı göçebe ve saldırgan bir topluluktur.

Hititler Kaledoruğu’una geniş ölçüde yerleşmemiş; Ancak, bölgenin starejik bir noktada oluşu nedeniyle buraya bir nevi garnizon kurmuşlardır, bu da onların yayılma ve genişleme dönemlerine rastlamaktadır.

Hititlerin egemenliğinden sonra Kavak M.Ö.1200’lerde Friglerin, M.Ö.7.yy.da Milletlilerin egemenliği altına girmiştir. M.Ö.333 yılında Pontusların elinde olan Kavak’a daha sonra Romalılar hakim olmuştur.

Daha önce Yahudiliği tanıyan halk, I.yy. İsa’nın havarilerinden Aziz Andre ve Pier’in bölgeye gelmesiyle Hıristiyanlıkla tanışmıştır.

Müslümanlar Abbasiler döneminde (750-1528) Malatya -Tokat üzerinden Karadeniz kıyılarına uzandılar ve İslam dinini buralara tanıttılar.

1071 Malazgirt savaşından sonra Selçuklular döneminde Rükneddin Süleyman’ın Tokat meliki olduğu zaman bölge Selçukluların eline geçti.

Osmanlılar döneminde ise Yıldırım Beyazıt Han Anadolu’da birliği sağlamak için bölgeyi İsfendiyaroğullarından almıştır.

1418 Çelebi Mehmet döneminde ilçe tamamen Osmanlıların eline geçti. Kavak’ın bundan sonraki tarihi Osmanlı Tarihi içinde gelişimini sürdürmüştür.

1518 tarihli bir Osmanlı tapu defterinde Kavak’ın Samsun sancağına bağlı bir karye (köy) olduğu görülmüştür. 1839 yılında merkez ilçeye bağlı bucak olmuştur. 1934 yılında da Bucak teşkilatı ilçe teşkilatına çevrildi.

Samsun,Kavak Coğrafi konumu

Samsun-Ankara karayolu üzerinde kurulmuş, Samsun iline bağlı bir ilçedir. Samsuna uzaklığı 50 km. Kavak doğusunda Asarcık, Batısında Havza, Kuzeyinde Samsun ve Bafra, Güneyinde Ladik ilçeleriyle çevrilidir.

Denizden yüksekliği 600m olan ilçe engebeli bir arazi yapısına sahiptir. En yüksek dağı Hacılar Dağıdır. İlçenin en önemli akarsularından Murat ırmağı bu dağlarda doğar. İlçenin doğal gölü olmasa da sulama amacıyla yapılan göletleri vardır.

Samsun,Kavak İklimi

Deniz seviyesinden oldukça yüksek olan Kavak ta iklim,deniz ikliminden kara iklimine geçiş şeklindedir. Fakat karasal iklim daha baskın durumdadır. Yazları ılık, kışları ise genellikle soğuk geçer. Yazın lodos, kışın poyraz rüzgarlarının etkisi altında kalan ilçede en fazla yağmur ilkbaharda yağar.

Samsun,Kavak Sosyo-Ekonomik yapısı

Kavak ilçesinin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanır. Tarım alanında en çok buğday, mısır, yulaf, arpa gibi tahıl ürünleri yetiştirilir. Ayrıca, şekerpancarı, tütün, patates ekimi de yapılmaktadır.Sılaj mısır ve fiğ ekimi de artmaktadır.

Yüksek kesimlerdeki köylerde yaşayan halkın geçim kaynağı ise büyük ölçüde orman ürünleridir.

İlçedeki sanayi genellikle kireç, tuğla ve kiremit üretimi şeklinde gelişmiştir.Çünki yerli tuğla ve kiremit,odunla kuyu içinde kireç üretimi,çok eskiden yapılmaktaydı.

Samsun,Kavak Ulaşım

Kavak Orta karadenizi içi Anadolu ya bağlayan Samsun-Ankara Devlet karayolu üzerindedir. Samsuna uzaklığı 51 km. olan ilçeye ulaşım kolayca sağlanabilmektedir.Toptepe-Doruk yöresinde VİYADÜK ve 3*2 yol genişletme-asfalt,Çakallı mıntıkasında dağ kot düşürme ve viyadük çalışması yapılmaktadır.Ancak,normal yol trafiği devam etmektedir.

Samsun,Kavak Tarihi ve kültürel değerler

Kaledoruğu Höyüğü:1942 yılında Müzeler ve anıtlar yüksek kurulu tarafından ön kazı yapılmış, sit alanı olarak koruma altına alınmıştır. Burasının Bakır Çağı'nda önemli bir yerleşim yeri olarak kullanıldığı, Hititlerin yayılma genişleme dönemlerinde de starejik konumu nedeniyle Amasya-Samsun yolunu denetleyebilmek için bir nevi garnizon olarak kullanıldığı tahmin edilmektedir. İlk kazı çalışmalarında Genç Helenistik, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemi kalıntılarına rastlanmıştır.

Kavakta bulunan diğer höyük ve ören yerleri ise şunlardır: Tepesi Deliktepesi, Kaleyeri, Kaletepe, Aytepe, Hacıbey, Dingil Kalecik höyükleri; Güneytepe, Çamlık, Asarkale ören yerleridir. Buralarda yapılan kazılarda ele geçen buluntular üzerinde yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Kavaktaki höyüklerin incelenmesi, Kuzey Anadolu ile orta Anadolu’nun eski karayolları boyunca devam eden kültür münasebetlerinin başladığı zaman ve akış tarzını göstermesi bakımından büyük önem taşıyacaktır.

köprü 13 y.y dönemine ait değildir. osmanlı padişahı abdülhamit dönemine aittir. hitabesi mevcuttur. KAYNAK çakallı köyü imamı Adnan İNAL.

Samsun,Kavak Bekdemir Köyü Camii

Tamamen ahşap malzemeden yapılmış olup, içerisinde kök boyalı süslemeler vardır. Çevresinde daha önceden bir medrese olduğu bilinmektedir. Fakat günümüze ulaşmamıştır. Cami yapı olarak tadilata uğramış olduğundan orjinalliğini bütünüyle korumaktadır. cami çerçevelerinin ustaları Mısır'dan getirilmiştir. Dernek üylerinin ve köy halkının desteğiyle yeniden restore edilmiş ve korumaya alınmıştır.

Samsun,Kavak Çakallı Köprüsü

Çakallı mevkiinde Çakallı ırmağı üzerine kurulmuş köprü iki gözlüdür. Selçuklu'lardan kalma olduğu bilinmektedir.Eski Ankara-Samsun Yolunda irili ufaklı aynı mimaride köprüler[Çalbaşı yöresinde kocaköprü,ilçe içinde Kavak köprüsü,Üçhanlar köyünde 2 adet]olup tesbit ve araştırma safhasında çalışmalara başlanmıştır.--

Samsun,Kavak Gezi ve mesire yerleri

Etrafı ormanlarla kaplı olan Kavak'ın her tarafı piknik yeri ve mesire alanıdır diyebiliriz.

Çamlık, Bükceğiz mevkii bunlardan sadece ikisidir. Kavakta sulama amacıyla yapılmış göletler ve çevresi piknik yapmaya uygun alanlardır. Bu göletler; Kozansıkı, Divanbaşı ve güven Barajı göletleridir.Kavak barajı olarakta bilinen güven barajı göleti çevresi özellikle piknik alanı olarak düzenlenmiştir.Geğikalan köyü Çağlayan şelaleside görmye değer yerlerden biridir. Yaz aylarında tertemiz suyuyla yüzebileceğniz büyüklükte birde göle sahiptir.

Samsun,Kavak Belirli günler

Kavak'ta Ağustos ayı içerisinde düzenlenen "Yaşar Doğu Şenlikleri ve Kutlamaları" geleneksel hale gelmiştir. Yaşar Doğu , ata sporumuz olan güreşte, ülkemizi Dünya Şampiyonluğuna kadar yükseltmiş bir sporcudur. Türk güreş tarihinde kırılması güç rekorların sahibi, Dünta ve Olimpiyat Şampiyonu Yaşar Doğu 1913 yılında Kavak ilçesinin Karlı Köyünde doğmuştur. İlçede Yaşar Doğu'ya duyulan sevgi ve muhabbetin bir tezahürü olarak güreşe karşı büyük bir ilgi vardır 8 Şubat 2008

Samsun,Kavak Folklorik değerler

Kavak ilçesinde “Keşik” denilen bir gelenek vardır. Her hane kendisine keşik (Sıra) geldiğinde bütün köylüyü davet ederek onlara sabah, öğlen, akşam üç öğün olmak üzere yemeklerini hazırlar ve ikram eder. Bu daha sonra başka bir haneye keşik gelmesi şeklinde devam ettirilir.

Samsun,Kavak Yemekler

Kavak yöresinin en meşhur yemeği kaz etiyle yapılan gaz ekmegi dir.Mahalli olarak SELİT denir.Kazın eritilen kızgın yağına batırılmış yufkalarla[yoka],yine kazın yağı ile yapılmış bulgur pilavı üzerine pişirilmiş KAZ eti serilip çatal-kaşık kullanmadan el parmak uçlarıyla kavrayacak şekilde et ve pilav birlikte yenir. Ayrıca, çakallı melemeni, ketesi, tandır kebabı,saç üzerinde pıtıl ekmeği,yoğurtlu mısır çorbası,keşkek,madımak yemeği,tavada dönderme [yağlı],şekerpancarı pekmezi,yabani meyvelerden yapılan[ekşi]meşhurdur.

Samsun, Ladik

2008-10-15T07:42:00.000-07:00

Samsun, Ladik

Ladik, Samsun ilinin bir ilçesi.

2000 nüfus sayımına göre merkez ilçe nüfusu 9086, ilçe genel nüfusu ise 21.997'dir. İlçe genelinde ekonomik hayat, tarım ve hayvancılığa dayanır, yörede dışarı göç olması nedeniyle ilçenin toplam nüfusu azalmaktadır, köylerde genç iş gücü çok azalmıştır.

Samsun, Ladik Tarih

İlçenin adının nereden geldiği ile ilgili olarak, halk arasında da yaşayan, dört ayrı rivayet vardır. Şimdi, sırasıyla bu rivayetlere değinelim:

1. Bunlardan ilki ilçenin, Pontus kralı VI. Mithradates Eupator (M.Ö. 120-63) tarafından kraliçe “Laodike” adına kurulduğu, kente “Laodikeia” (Laodike adına kurulmuş kent) denildiği ve zamanla bu adın Lâdik'e dönüştüğü şeklindeki rivayettir.

2. Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde şehrin, Amasya Hükümdarlarından “Havik” tarafından kurulduğu, daha sonra “Havik” isminin, “Lâdik” olarak değiştiğini belirtmektedir.

3. Evliya Çelebi aynı eserinde ilçenin adıyla ilgili olarak şöyle bir rivayette bulunur: “Bu kasabanın ilk fethinde ümeradan Selman Gazi kaleye girer ve “Kalenin burcuna sancağı dikmeyeyim mi?” diye Melik Ahmet Danişment Gazi’ye sorar. Melik “Lâ, dik!”, yani “Hayır, dik!” diye emir verir ve bunun üzerine de bu kasabaya “Lâdik” adı verilir.

4. Başka bir rivayet ise Oğuz Komutanlarından Melik Ahmet Danişment Gazi’nin “İledük Hatun” ismindeki kızının anısına ilçeye “Lâdik” denildiğidir.

Günümüzde de halk arasında “İladik” söyleyişi yaygın olarak kullanılmaktadır

Samsun, Ladik Coğrafi Konumu ve İklimi

İlçe 36 (doğu) boylam, 41 (kuzey) enlem dereceleri arasında yer alır, ilçenin yüzölçümü 575 km2 olup, km² başına ortalama 38 kişi düşer. Rakımı 950 metredir. İlçede kara iklimi hüküm sürmekte olduğundan, kışlar uzun ve sert, yazlar ise serin geçmektedir.

Samsun, Ladik Ekonomik Yapısı

Ladik ilçesin ekonomik yapısı 4 kısımdan oluşmaktadır.

1) Tarım

1. Lâdik’in Tarımsal Potansiyeli

İlçenin en önemli geçim kaynağıdır. Tarım alet-ekipmanlarının fiyatlarının yüksek buna karşılık ilçe çiftçisinin gelir düzeyinin düşük olması ve ferdi hareket edilmesinden dolayı günümüz tarım teknolojisinin gerisinde kalınmıştır.

Yaz ve kış mevsimlerinde de yağışlı geçen iklimi çeşitli ürünlerin yetiştirilmesine olanak sağlamaktadır. Ancak, çiftçilerin sahip oldukları tarım arazilerinin meyilli, çok parçalı ve kıraç oluşu; bunların yanında tohumluk, toprak işleme gibi girdilerin yüksek oluşu üretimi olumsuz yönde etkilemektedir.

Sulama, çiftçilerin kendi imkanlarıyla akarsular üzerine yaptıkları kanallarla sınırlı olarak yapılabilmektedir.

Sadece Ahmetsaray’da Tarımsal Kalkınma Kooperatifine ait bir sulama göleti bulunmaktadır.

Lâdik’te başta tahıl ürünleri olmak üzere sebze ve meyve üretimi yapılmaktadır. Üretilen tarım ürünleri aşağıda sıralanmıştır.

Tahıl Ürünleri: Buğday, arpa, yulaf

Baklagiller : Fasulye, nohut,

Sanayi Bitkileri: Şeker pancarı, mısır, ayçiçeği

Yem Bitkisi : Fiğ, yonca (Üçgül)

Sebzeler : Lahana, soğan, pırasa, domates, kabak, fasulye, biber,salatalık, maydonoz, marul vb.

Meyveler: Elma, armut, erik, ayva, vişne, kiraz, dut, ceviz.

2) Hayvancılık

İlçenin coğrafi konumundan dolayı eğimli arazilerin geniş yer kaplaması, iklimsel faktörlerin bitkisel üretimi sınırlarken bu alanların çayır, mera, otlak olarak kullanılmasına olanak vermesi nedenleriyle koyunculuk ve sığır besiciliği önemli bir geçim kaynağı durumuna gelmiştir.

Küçükbaş hayvan yetiştiricileri yaz aylarında sürülerini yaylalara çıkarırlar. Yaz boyunca burada kalırlar.

Bireysel olarak kaz, ördek, tavuk ve hindi gibi kümes hayvanları beslenildiği gibi ilçede bu alanda faaliyet gösteren bir işletme de bulunmaktadır.

Son verilere göre ilçe bazında :

12.354 büyükbaş, 19.750 küçükbaş, 1 .278 tek tırnaklı , 29.840 kanatlı hayvan bulunmaktadır.

İlçe merkezinde ve hemen hemen bütün köylerinde modern anlamda arıcılık yapılmaktadır.Akdağ’da bulunan kekik otu ve Lâdik Ovasında yetişen üçgül (yonca) Lâdik balına ayrı bir lezzet katar. “Akdağ balı” adıyla yurt içine ve yurt dışına satışı yapılır.

3) Sanayi 1. Lâdik’teki Sanayileşmenin Genel Durumu İlçedeki Çimento Fabrikası dışındaki sanayi yatırımlarının hepsi KOBİ yatırımıdır. Bu işletmeler, Lâdik’in Samsun girişinde kurulan Küçük Sanayi Sitesi bünyesinde bir araya getirilmiştir. Sitede makine imalatı ( toprak işleme makineleri ), tekstil sanayi, gıda sanayi, yem sanayi, deterjan sanayi, ağaç işleri ve otomobil sanayisi ( oto kaporta boya,oto lastik balans ), plastik sanayi gibi birçok alanda faaliyet gösteren sanayi kuruluşları vardır.Lâdik Küçük Sanayi Sitesi , 1990 yılında tamamlanarak 21 m2’lik kapalı alanda 100 adet işyeri ile faaliyete geçmiştir..

Ancak ekonomik kriz nedeniyle bu iş yerlerinin sadece 40’ ı çalışır durumdadır. Bunların da çoğu tamirhaneye dönüştürülmüştür. 2. Lâdik’teki Sanayi Örgütlenmesi ve Sanayi Tesisleri

a. Lâdik Tekstil ve Ticaret A.Ş. İlçemizde yaşanan göç olaylarını aza indirmek, gençlerimize iş sahası yaratmak için 1998 yılında küçük sanayi sitesinde 1500 metrekarelik kapalı bir alan üzerine kurulmuştur. 249 ortaklı ve 100 milyarlık sermayesi ile 90 kişinin istihdamına olanak sağlamaktadır.

b. Akdağ Kimya Temizlik Ürünleri Sanayi Tic. Ltd. Şti. 2 Mayıs 1976 tarihinde ilkel usullerle üretime başlatılan kuruluş, günümüzde gelişmiş teknolojiye ayak uydurarak çamaşır suyu, çamaşır sodası, tuz ruhu, kireç çözücü, sıvı deterjan, plastik bidon ve ambalaj malzemesi üretimini sürdürmektedir.

c. Lâdik Akdağ Su Fabrikası Soğanlı Köyü’nde Ağustos 2002 tarihinden itibaren modern makine ve teçhizatla su üretimine başlayan fabrika, çok ortaklı olarak bölge genelinde faaliyet göstermektedir.

d. Lâdik Çimento Fabrikası İlçenin kuzeyinde, Akpınar Anadolu Öğretmen Lisesinin bitişiğindedir. Temeli, 10 Ekim 1976 yılında atılmış, 30.12.1983 tarihinde tamamlanarak üretime başlamıştır.

e. Büyükkızoğlu Hidro Elektirik Santralı Büyükkızoğlu Hidro Elektirik Santralı işletmeciliği yılda 1.500.000 kWh.elektirik enerjisi üretmek üzere Lâdik Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğince TEÜAŞ Genel Müdürlüğünden kiralanmış, 05.02.2002 tarihinde çalışmaya başlamıştır.4 işçi istihdam edilmektedir.

3. El Sanatları: Ülkemizde olduğu gibi Lâdik’te de cumhuriyet ile birlikte kilim dokumacılığı,hasır dokumacılığı, kaval yapımı, süpürge bağlama ,çorap ve kazak örücülüğü gibi el sanatları.gelişmeye başlamıştır.

a. Hasır Dokumacılığı İki uzun ve iki kısa ağaç parçasının dikdörtgen şeklinde birleştirilmesinden oluşan tezgaha ipler gerilir. Genelde gölden, yetmediği zaman da Bafra ilçesi sazlıklarından getirilen kamışlarla hasır dokunur. Göl çevresindeki tüm köylerde dokunan hasırlar, seracılıkta ve ambalaj malzemesi olarak da fabrikalarda kullanılır. Üretimin en çok yapıldığı yerler Bolat ve Hamit köyleridir.İlçede, mısır kılıflarından da hasır yapılmaktadır.

b. Kilim Dokumacılığı Eskimiş ve kullanılmayan giyecekler uzun şeritler halinde kesilerek yumak haline getirilir. 50 cm genişliğinde kurulmuş olan basit tezgahlarda dört kazık ve bir tarakla dokunur. Bu kilimler sofa ve salon girişinde kullanıldığı gibi; buğday, mısır ve meyve kurutulmasında da kullanılır. Keçi kılından dokunan ve “çöpür” adı verilen kilimler ise mesire yerlerinde çadır yapımında kullanılır. İlçe merkezinde ve birçok köyde, nadiren de olsa, üretimine devam edilmektedir.

c. Kaval yapımcılığı İlçemizde, değişik ağaç türlerinden yapılan kaval imalatı bugün sadece Salur’da Seydi YERLİ tarafından yapılmaktadır. Onun yaşlanması ve yeni nesillerin ilgi göstermemesi yüzünden bu sanat gelecekte sürdürülemeyecek ve unutulacaktır.

d. İç Giyim Dokumacılığı 1950’li yıllardan itibaren kilim ve çulha dokumacılığı gibi yöresel el sanatlarının yerini iç giyim dokumacılığı almıştır.Bu sektörün başlamasında Almanya’da işçi olarak çalışan kişilerin getirdikleri dokuma makineleri etkili olmuştur. Getirilen bu makinelerle evlerde atlet, fanila, pijama vb. iç giyim çamaşırları dokunulmaktadır. Böylece, sağlanan ek gelir ile ailelerin ekonomik düzeyleri yükselmektedir.Makine sahibi dokuyucuların çalışmalarını amatörce yapmaları, pazarlamayı kendi imkanları ile yürütmeleri neticesinde kooperatifleşmeye ve şirketleşmeye gidilememiştir.1970’li yıllarda 10 adet olan makine sayısı, 1980’li yıllarda 650’ye ulaştığı halde, bugün sadece 25-30 tanesi çalıştırılmaktadır.

4) Ormancılık

Samsun, Ladik Turistik Değerleri

1-KAPLICA HAMAMAYAĞI KAPLICALARI İlçenin en önemli turizm alanı olan Hamamayağı Kaplıcası suyu ve piknik alanları ve dinlenme tesisleri ile güzide bir mekandır. İlçeye uzaklığı 10 km. mesafede bulunan kaplıcanın suyu, içerdiği mineraller bakımından Dünyanın ünlü kaplıcaları arasında yer almaktadır. 37o lik ısıya sahip olan kaplıca suyunun vücut ısısına eşit olup, müzmin romatizma, nevralji, nevrite gibi cilt hastalıklarını iyileştirici özelliği yanında sinir ve kas yorgunluğu, eklem kireçlenmesi, sinirsel hastalıklar ve ameliyat sonrası yorgunluklar gibi daha bir çok hastalıklara da olumlu etkileri bulunmaktadır.

Kaplıca suyunun özellikleri:

Litrede gram olarak 1-Sodyum klorür (NaCI) 0.0197

2-Sodyum bikarbonat (NaHC3) 0.0647

3-Sodyum sulfat (Na2S4) 0.0206

4-Potasyum nitrat (KNO3) 0.0010

5-Kalsiyum bikarbonat (Ca(HCO3)2) 0.2021

6-Magnezyum bikarbonat (Mg(CO3H)2) 0.1615

7-Demir bikarbonat (Fe(HCO3)2) 0.0091

8-Aliminyum sulfat (Al2(SO4)3) 0.0100

9-Meta silis asidi (H2SİO3) 0.2959

10-Serbest karbon asidi (CO2) 0.1540

TOPLAM 0.6668

Bu suda ayrıca gaz halinde Manganez, Fosfat ve Lihium iyonları bulunmaktadır. Evliya Çelebi’nin Seyahatname isimli eserinde de bahsedilen Hamamayağı Kaplıcasının tarihi çok eski yıllara dayanmakta olup, tesisin bu günki hali ile içerisinde iki adet büyük havuz ve iki adette küçük havuz bulunmaktadır. Kaplıca tesisleri yılın her döneminde çevre il ve ilçelerin akınına uğraması nedeniyle önemli bir turizm potansiyeline sahiptir. Ladik Belediyesi tarafından işletilmekte olan tesislerde gelen turistlere her türlü turizm hizmeti verilmektedir.

Tesisler için Turizm Bakanlığı Yatırımlar Genel Müdürlüğünden alınan 25 Milyar TL. ödenek ve Belediye imkanları ile 2001-2002 yıllarında;Ek sıcak su sondajı, Park ve Bahçe Düzenleme çalışması ve Kafeterya ve Apart binaları yapılmıştır.

Tesis şu an itibariyle iki kişilik 26 odada 52 yatak kapaseli olup, ayrıca 3 ailelik dublex tip konaklama tesisi mevcuttur. Tesisimiz kalöriferli olup yılın 12 ayında konaklama imkanı bulunmuktadır.

Buralarda kalan turist vatandaşların her türlü hizmetleri karşılanmaktır.

Tesisin piknik alanında 20 ailelik piknik çadırı, kafeterya, sıcak suyu akan açık mutfak ve çocuk oyun alanları ve voleybol sahası mevcut olup, alanda günlük 1000 kişi piknik yapabilmektedir.

İki adet etrafı çevrili 100’er araç kapasiteli güvenli oto park bulunmaktadır.

HAMAMAYAĞI KAPLICA TESİSLERİ İRTİBAT TELEFONLARI Hamamayağı Tesisleri : (0362) 782 00 01 - (0362) 782 00 02 Belediye Başkanlığı Santral : (0362) 771 30 30 - (0362) 771 30 21 Faks: (0362) 771 22 11

2-DOĞAL SİT ALANLARI

1-LÂDİK GÖLÜ

İlçenin 12 km doğusunda bulunan ve 870 hektarlık alana sahip olan göl, barındırdığı balıkların yanı sıra üzerinde yüzen adacıkları (Torf madeni) ile son derece ilgi çekici bir doğal sit alanıdır.Tabiî güzelliği, etrafının ağaçlarla çevrili olması, insanı dinlendiren temiz havası ile ilçenin önemli bir mesire yeri olmuştur. Başta turna balığı, tatlı su levreği olmak üzere tahta balığı, sazan, kızılkanat gibi lezzetli balık türlerini barındırması balıkçılıkla ilgilenen kişileri ilçeye çekmektedir. Üzerinde yüzen ot köklerinden oluşan adacıkları, barındırdığı birçok kuş türlerinin yuva yaparak üremelerine imkan vermektedir. Kurulacak gözleme kuleleri ile bu hayvanları izlemek mümkün olacaktır.Burada su kayağı, sörf, yelkenli yarışı gibi sportif faaliyetleri yapmak da mümkündür.Bu özellikleriyle göl, ilçe turizmine hizmet etmektedir.

LADİK GÖLÜNDE YAŞAYAN BALIK TÜRLERİ: Ladik Gölünde yaşamakta olan başlıca balık türleri;

Turna Balığı, Geceğan, Tahta Balığı, Sazan, Kızıl Kanat, Tatlı Su Istakozu,

Göl alanınının genişletilmesiyle birlikte gölde yakalanan balık sayısında düşüş olduğu görülmüştür. Bunun nedeni ise; göldeki su miktarının artmasıyla birlikte sucul bitkilerinde azalması bu sucul bitkiler arasında turna balıklarından kaçarak sığınan balıkların artık kaçacak yerlerinin olmamasıdır. Böylece bu balıkların azalmasına paralele olarak Turna Balığı sayısında da azalma olmuştur. Doğal Güzelliklerinşin yanı sıra içerisinde barındırdığı balıkların yanında bu bölgede tatlı su ıstakozu da bulunmaktadır. Mide rahatsızlıklarına iyi gelmesinin yanında doğal bir afrodizyak olduğu idda edilen bu ıstakozlar sipariş yolu ile komşu il ve ilçelere dahi yollanmaktadır.

LADİK GÖLÜNDE YAŞAYAN KUŞ TÜRLERİ :

27 Temmuz 1997 yılında gölde yapılan kuş gözlem gezisi sonuçlarına göre, Ladik Gölünde aşağıdaki kuşların yaşadığı ve ürediği tespit edilmiştir;

a) Gece Balıkçılı : Göl üstündeki saz adacıklarında en az 10 kadar genç bireye rastlanmış olup, burada üreyip çoğalmaktadırlar. b) Alaca Balıkçıl : 2 birey kaydedilmiştir. c) Küçük Ak Balıkçıl : En az 100 bireylik bir grup uçarken gözlenmiş olup, göl yakınındaki köylerde yaşayıp üremektedirler. d) Erguvanı Balıkçıl : 5 birey kaydedilmiştir. e) Kara Leylek : 6 birey kaydedilmiş olup, göl çevresinin bu türün üremesine uygun olduğu görülmüştür. f) Yeşilbaş : Toplam 12 ergin birey sayılmıştır. 2 dişi ergin birey ile birlikte yumurtadan yeni çıkmış toplam 14 yavruya rastlanmıştır. Bu da bu türün bu bölgede yaşadığını göstermektedir. g) Uzunbacak : 15 birey sayılmış olup, bu kuşlardan bazılarının teritoryal davranış gösterdikleri kaydedilmiştir. Bölgede yüksek olasılıkla üremektedirler. h) Kızkuşu : Göl kıyısı boyunca çiftler veya daha büyük topluluklar halinde toplam 150 birey kaydedilmiş olup, büyük olasılıkla bölgede üremektedirler. i) Yeşil Düdükçün : Yaklaşık 20 birey kaydedilmiştir. j) Karabaş Martı : En az 100 birey kaydedilmiştir. k) Gümüş Martı : En az 10 birey kaydedilmiştir. l) Sumru: En az 100 birey kaydedilmiştir. m) Küçük Sumru : 2 birey kaydedilmiştir. n) Ak Kanatlı Sumru : En az 20 bireyden oluşan iki ayrı grup kaydedilmiştir. o) Turna: 6 birey kaydedilmiştir.

Ladik Gölü civarında gözlenmiş ve bölgede üremesi olası olan diğer türler şöyledir :Kaya Güvercini, Tepeli Toygar, Tarlakuşu, Kızıl Sırtlı Örümcekkuşu ve Boğmaklı Ardıç.

Ladik Gölü civarındaki dağlık alanda yer alan meşeliklerde de serçe ve saka kuşları görülmüştür.

Yukarıdaki sayılar, Yarar ve Magnin (1997)’de verilen Önemli Kuş Alanı (ÖKA) Türü için populasyon esik değerlerini sağlamamaktadır. Ancak göl, barındırdığı su kuşu populasyonları nedeniyle ÖKA olarak değerlendirilebilir. Bölgenin kuşlar açısından önemini tam olarak anlayabilmek için ayrıntılı bir araştırmaya ihtiyaç vardır. Bölge özellikle üreyen balıkçıl populasyonları açısından incelenmelidir.

LADİK GÖLÜNDE YETİŞEN BİTKİLER : Ladik Gölünde yetişen bitkiler konusunda yeterince araştırma yapılmamıştır. 1987 yılında çekilen uydu fotoğrafına göre (şekil 1) gölün önemli bir kısmının sazlıklarla ve diğer sucul bitkilerle kaplı olduğu, 1997 yılında ise göl yüzeyindeki sucul bitkilerin ileri derecede azaldığı ve yalnızca bazı küçük saz adalarının varlıklarını sürdürdükleri görülmüştür (şekil 2).

LADİK GÖLÜNÜN KULLANIM AMACI : DSİ (Devlet Su İşleri) tarafından gölün kuzey bölgesine inşa edilen setle birlikte göldeki su seviyesi artmış ve bu nedenle tarım alanları sular altında kalarak önemli bir tarım arazisi kaybolmuştur. Göldeki sucul bitkilerin azalmasının temel nedeni de göldeki su miktarının artmasıdır. Göl suyunun tatlı su olması özelliğinden dolayı her türlü sucul bitki gölde yetişebilir.

Samsun, Ladik 19 MAYIS GÖLETİ Doğal sit alanı olmadığı halde etrafındaki çam ağaçları; temiz içme suyu, havası ve manzarası ile insanları cezbeden 19 Mayıs Göleti de ilçenin göl turizmine hizmet etmektedir.Piknik yapmaya uygun olarak düzenlenmiş mesire yeri ve yürüyüş alanı vardır. Ayrıca, gölette aynalı ve kambur sazan gibi çeşitli balıkların bulunması amatör balıkçıları buraya çekmektedir.

Samsun, Ladik AKDAĞ KIŞ SPORLARI ve KAYAK MERKEZİ İlçeye 7 km. mesafede bulunan “Akdağ” Dağının zirvesinde 1788 rakımlı “Uzunyazı Tepe” ile 1404 rakımlı “Yemişen Tepe” arasında kurulacak olan “Akdağ Kış Sporları ve Kayak Merkezi” arazi yapısı itibariyle çok uzun kayak pist alanlarına sahip olup, olimpik kayak alanlarına kıyasla daha elverişli konum sahiptir. Ayrıca bu alanın doğal çimle kaplı oluşu, burada yaz aylarında çim kayağının yapılmasına imkan sağlamakta ve 5 yıldan bu yana her yıl yapılagelen Yayla Şenliklerinde de çim kayağı yarışmaları düzenlenmektedir.

Kayak alanının İlçe merkezine yakın oluşu ve yolunun şimdilik stablize olup, her türlü araçla ulaşım imkanının bulunması, barınma, konaklama ve diğer ihtiyaçların karşılanmasına imkan vermektedir.

İl Özel İdare Bütçesi yatırım programına alınan kayak merkezinin hizmet binalarının yollarının ve Telesiyej gibi alt yapıların tamamlanması ile faaliyete geçecek olan “Akdağ Kış Sporları ve Kayak Merkezi” İlçemize ve Ülkemiz ekonomisine büyük katkı sağlayacaktır.

Samsun, Ladik BÜYÜKKIZOĞLU ŞELALESİ VE GÖLÜ Büyükkızoğlu Köyü’nden yaylaya doğru 3 km. gidildiğinde ormanlık alan içerisinde bulunan muhteşem görünümlü şelale ve ulu ağaçlarla çevrili doğal göl gerçekten görülmeye değer mekanlardan olup, triking alanı olarak da son derece elverişlidir.

Göl çevresi piknik alanı için çok müsaittir. Şelale suyunun kaynağı Akdağ’dan kaynaklanması nedeniyle çok soğuk ve temiz olması bakımından Alabalık yetiştiriciliği için son derece elverişli bir yapıya sahiptir.

Anadolu velîlerinden. On sekizinci asırda Anadolu'da Rufâî tarîkatının temsilcisi bir rehberdir. Türbesi Samsun ili Ladik ilçesindedir.

5- SEYYİD AHMED-İ KEBÎR ER-RUFÂÎ HAZRETLERİ Seyyid Ahmed-i Kebîr, evliyânın meşhurlarından ve Rufâî tarîkatının kurucusu olan Seyyid Ahmed Rufâî hazretlerinin torunlarından veya talebelerindendir. Onunla karıştırılmaması için kendisine Kûçek (Küçük) denilmiştir. Ancak Seyyid Ahmed-i Kebîr Rufâî şeklinde tanınmıştır.

Yedi yaşındayken babası vefât etti.Dayısı Mensûr Betâihî onu himâyesine aldı. Yakın alâka gösterip meşhûr âlimlerden ders aldırıp, iyi bir ilim tahsîli yaptırdı. Yedi yaşında Kur'ân-ı kerîmi ezberledi. Hocalarından Abdülmelik Harnûtî ona şöyle vasiyet etmiştir: "Ey Ahmed! Başkalarına iltifât edip gezen, hedefine varamaz ve hakîkate kavuşamaz. Şüphelerden kurtulmayanın, dünyâ düşüncelerinin ve nefsinin arzuları peşinde olanın, felâha, kurtuluşa kavuşması düşünülemez. Bir kimse kendi kusûrunu ve noksanını bilmiyorsa, onun bütün zamânı da noksan geçer." Hocasının bu nasîhatlerine iyice sarıldı. Başka bir nasîhatında da; "Hakîkî âlimleri, evliyâyı tanıyamamak çok kötü bir haldir. Tabîbin hasta olması ne kadar fenâ! Akıllı kimsenin câhil kalması ne kötüdür!" demiştir.

Zamânında âlimlerin ve velî zâtların çok bulunduğu Vâsıt şehrine gidip dayısı Ebû Bekr el-Ensârî'den ve Aliyy-ül-Karî Vâsıtî hazretlerinden ilim öğrendi. Tasavvufta yetişip yükseldi. İlimde yetişip kâmil bir velî olduktan sonra insanlara İslâmiyeti anlatıp, öğretmek ve dînin emirlerine uymalarını sağlamak için irşâd faâliyetine başladı. Bu maksatla Amasy'ya gidip yerleşti. Çok kıymetli hizmetler yapmıştır. Günümüzde türbesi pekçok kimse tarafından ziyâret edilmektedir. (1) Türk Dünyâsı Araştırmaları, Ekim-1991, sayı 74, s.143)

ARKEOLOJİK SİT ALANLARI

a- Ladik Kalesi İlçenin güneyinde bulunan kale ve çevresinde yapılan kazı çalışmalarında kale duvarlarına, su kanallarına, Bizans ve Amisos sikkelerine, ok- mızrak gibi savaş aletleri parçalarına rastlanılmıştır. Evliya Çelebi de “Seyahatname” adlı eserinde bu kaleden bahsetmiştir.

b- Kaya Mezarları Bu mezarların hangi döneme ve kimlere ait oldukları bilinmemektedir. Başlamış Köyü sınırları içerisindedir.

c- Höyük ve Tümülüsler a. Kümbettepe: Büyükkızoğlu’nda bulunan höyük, İlk Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı ve Demir Çağı dönemlerine aittir. b. Devşerkaya Tepesi: Aşağıgölyazı’dadır. İlk ve Orta Tunç Çağı ile Demir Çağı, Helenistik-Roma ve Geç Antik Çağı dönemlerine aittir. c. Tombultepe: Hamitköy’dedir. İlk ve Orta Tunç Çağı dönemlerine aittir. d. Kilisetepe : Cüce Köyü’ndedir. İlk ve Orta Tunç Çağı, Demir Çağı, Helenistik- Roma, Antik Çağ dönemlerine aittir. e. Köyiçi Tepesi: İlk Tunç Çağı, Demir Çağı, Helenistik-Roma, Geç Antik Çağ dönemlerine aittir. f. Kale Tepe: Karaabdal’dadır. İlk ve Orta Tunç Çağları ile Demir Çağı dönemine aittir. g. Kurbanhöyük: Kabacagöz’dedir. İlk Tunç Çağı dönemine aittir. h. Dobaklı tepe: Kıranboğaz’dadır. İlk Tunç Çağı’na aittir. ı. Destemen Tepesi: Yukarıgölyazı’dadır. İlk Tunç Çağı’na aittir. i. Yüktepe: Salur’dadır. İlk ve Orta Tunç Çağıları, Demir Çağı, Helenistik-Roma, Geç Antik Çağ dönemlerine aittir. j. Dedealtı Tepesi: Başlamış’tadır. İlk ve Orta Tunç Çağları dönemlerine aittir. k. Ağcı Tepe: Hasırcı’dadır. Kalkolitik Çağ dönemine aittir. l. Kilisecik Tepesi: Sarıgazel’dedir. İlk Tunç Çağı dönemine aittir. m. Dökmetepe Tümülüsü: Alayurt Köyündedir.

Samsun, Ladik YAYLALARI

a. Lâdik Yaylası Yolu asfalt ve stabilizedir. Yayla evleri mevcuttur. Suyunun soğukluğu, havasını temizliği ile ünlüdür. “Dudak buyduran” adlı yerin suyu o kadar soğuktur ki yöre halkı “İçildiğinde insanın dudaklarını dondurur.” manasında bu yakıştırmayı yapmıştır.Hatta, suyun soğukluğundan dolayı yenilenleri hemen erittiği ve iştahı açtığı da söylenilir. İlçenin içme suyu da buradan gelmektedir.1997 yılından itibaren, temmuz aylarında Akdağ Yayla Şenlikleri düzenlenmektedir.Yayla üzerinde yapılacak kar kayağı ve çim kayağı tesislerinin ilçedeki turizm gelirini yükselteceği düşünülmektedir.

b. Aktaş Yaylası 950 rakımlı yayla Lâdik-Taşova yolu üzerindedir. Yolu asfalt olup ulaşımı kolaydır. Yayla evleri ve suyu vardır Yola yakın oluşu, göl manzarası ve çam ağaçlarıyla kaplı alanı ile en çok tercih edilen mesire yerlerindendir.

c. Küpecik Yaylası 1600 m. rakımlı yaylanın ilçeye uzaklığı 23 km’dir. Yayla evleri ve suyu mevcuttur. Suyunun böbrek taşlarını erittiği söylenilmektedir.

d. Büyükkızoğlu Yaylası Yayla evleri ve suyu vardır. Bu mesire yerinde kaynağı Akdağ’dan çıktığı için suyu çok soğuk ve temiz olan Büyükkızoğlu Şelalesi bulunmaktadır. Bu özellikleriyle şelale, alabalık yetiştiriciliğine uygundur. Çevresi piknik yapmaya müsaittir.

e. Çakırgümüş Yaylası Yolu ham yol olan yaylaya her türlü araçla ulaşmak mümkündür. Yayla evleri ve suyu vardır. 1998 yılından beri Çakırgümüş köylüleri tarafından, iş nedeniyle dışarıda olan kişileri bir araya getirmek ve kültürü devam ettirmek amacıyla ağustos ayının ikinci haftasında yayla şenlikleri düzenlenmektedir.

f. Gürcü Yaylası Akdağ Kış Sporları ve Kayak Merkezi’nin yapılması düşünülen yayladır. Yolu stabilize olduğu için her türlü araçla gidilebilir.Yayla evleri, suyu ve yakınında küçük bir gölü vardır.

Samsun, Ladik TARİHİ ESERLERİ

a. Saat Kulesi 1827 yılında İlçe Kaymakamı Reşit Bey tarafından inşa ettirilmiştir. 1943 depreminde büyük hasar görmüş, aslına uygun olarak tekrar yaptırılmıştır.Üç katlı platform üzerinde yer alan Saat Kulesi, 14 metre yüksekliğindedir. Kırmızı renkli düzgün kesme taş malzemeli, çokgen kaideli ve silindir gövdeli bir eserdir.

b. Eski Hamam Yeni Cami Mahallesi’nde bulunan hamam, Bülbül Hatun tarafından yaptırılmıştır.1970’li yıllara kadar kullanılan hamam, vakfiye malıdır.

Samsun,Çarşamba

2008-10-15T07:41:00.000-07:00

Samsun,Çarşamba

Çarşamba, Orta Karadeniz Bölümü'nde Samsun ilinin nüfusu bakımından 2. büyük ilçesidir. Merkez bucağı dışında 1 bucak; 105 köyü vardır. Merkezi Samsun'un 33 km doğusundadır.

Yeşilırmak 'ın Çarşamba ovası'na çıktığı yer yakınında, ırmağın iki yakasında kurulmuş olan ilçe merkezinin adıdır.

Samsun,Çarşamba Tarih

Çarşamba yöresi MÖ. 4000'lerden itibaren bir yerleşim merkezidir ve Hitit,Frig egemenlikleri altında kalmıştır Grek kaynaklarına göre MÖ 8. yüzyılda Amazonların (Kadın savaşçıların ) yaşadığı rivayet edilmektedir Selçuklu döneminde Rüknettin Süleyman Şah tarafından yönetilen yöre Selçuklu imparatorluğunun dağılmasından sonra Canik beylerinden Taceddinoğulları tarafından yönetilmiştir Çarşamba Canik beylerinin merkezi durumundaydı,1071 Malazgirt savaşından sonra Porsukoğulları tarafından yönetilmiştir,1428 yılında ise Osmanlı İmparatorluğu'na katılmıştır. Büyük önder Atatürk ilçeyi 20 Ekim 1924 ve 24 Kasım 1930 da olmak üzere iki kez ziyaret etmiştir. Çarşamba Osmanlı döneminde Arım sancağı olarak merkezi idarede yer almıştır.Osmanlı döneminde donanmanın gemi yapımı için gereken kerestesi Çarşamba (Arım)dan Sinop tersanesine sevkedilirdi ayrıca donanmanın halat ,urgan , kalafatlama için gereken kendir ihtiyacı da buradan temin edilirdi.

Toprakların İşlenmesi

Geniş, verimli ve sulak topraklara sahip olan ilçe, hertürlü tarım ürününün yetiştirilmesi mümkündür Günümüzde çeşitli tarım ürünleri (Soya, Mısır, Şekerpancarı, Her türlü yaş sebze ve meyve yetiştirilen ve son yıllarda sebze ve meyve fiyatlarının üretimin maliyetini karşılayamaması ana pazar olan Marmara bölgesi ne uzaklığı sebebi ile daha verimsiz ve engebeli arazilerde yetiştirilmesi mümkün olan Fındık üretimine yönelinmiştir,İlçede fındık üretimine dayalı sanayi gelişmiş Tarım ürünlerinde önemli oranda ihracata dayalı Fındık kırma tesisleri bulunmaktadır.mazot fiyatlarının artışıyla beraber kavak ağacı yetiştiriciliği de son zamanlarda hızla yaygınlaşmıştır

Enerji

Doğalgaz Hattı

Mavi akım (Botaş) doğalgaz hattının Rusya'dan karaya çıktığı yer Çarşamba nın Demirli köyü ne bağlı Durusu Mevkiidir. İlçemiz 2005 yılının sonunda Rusya Devlet başkanı Vladimir Putin ve İtalya Devlet Başkanı Silvio Berlusconi tarafından da ziyaret edilmiştir.

Samsun,Çarşamba Barajları

Yeşilırmak üzerinde kurulu bulunan 2 tane baraj vardır.Bunlar;

Hasan Uğurlu Barajı
Suat Uğurlu Barajı

Abdal Deresi üzerine kurulu bulunan 1 tane baraj; *Çakmak Barajı vardır.

Samsun, Bafra

2008-10-15T07:33:00.000-07:00

Samsun Bafra

Bafra, Samsun ilinin en büyük ilçesi ve bu ilçenin merkezi kenttir. İlçe, Bafra ovasındaki konumundan dolayı verimli olan toprakları ile tanınır. Bafra kenti, ilin Samsun kentinden sonra en çok nüfusa sahip yerleşim merkezidir.Şehrin nüfusu 2008 yılına göre 86.485'dir.1973'te 31.000 olan nüfusu 1990'da 65.600'e, 2000'de 83.733'e, 2007'de 85.323'e çıkmıştır.

Bafra, Karadeniz'e 20km. uzaklıkta, denizden yüksekliği 20m olan ve Kızılırmak'ın biriktirdiği birikinti ovası üzerinde kurulmuş; bir yerleşim birimidir.

İlçe doğusunda ve kuzeyinde Karadeniz, batısında Alaçam, güneyinde Kavak ilçeleriyle çevrilmiştir. Yüzölçümü 175.000 hektar. Samsun'a uzaklığı 51km'dir.

Kızılırmak deltasını kaplayan Bafra ovası güneyde dağlarla çevrilidir. Bunlardan en yükseği 1224m ile Nebiyan dağıdır. Bu dağlar Canik Dağlarının uzantılarıdır. Bafra'nın en büyük, Türkiye'nin ise en uzun akarsuyu Kızılırmak bu dağları derin bir vadi ile geçerek ovaya ulaşır. Bafra ovası tamamen Kızılırmak tarafından oluşturulmuştur. Irmağın denize yakın kısımlarında birçok göl oluşturmuştur. Nebiyan dağının etekleri ise yayla durumundadır.

Kızılırmak'ın uzunluğu 1151 km'dir. Sivas'taki Kızıl Dağ'dan doğar, Orta Anadolu'da geniş bir yay çizerek Bafra'dan denize dökülür. En çok Nisan ve Temmuz dönemlerinde su taşır.

Kızılırmak'ın denize döküldüğü yerde oluşmuş göller, ırmağın her iki yakasında da yer alır. Batıdaki göl Karaboğaz, Doğudaki ise Balık Gölleri'dir. Doğu yakada yer alan göllerin başlıcaları şunlardır; Dutdibi, Liman, Hayırlı, Çernek, Uzungöl, Tombul göl, İnce göl. Göllerin çevresi sazlık ve bataklıktır. Ancak, ormanlık alanlar da göze çarpar.

Samsun, Bafra Ekonomik Yapısı

İlçe nüfusunun %50'ye yakını, son yıllarda görülen kalkınma ve sanayileşme çabalarına rağmen, kırsal kesimde yaşamaktadır. Tarım ve hayvancılık sektörü toplam istihdamın büyük bir kısmına iş alanı olma özelliğini sürdürmektedir.

Şehir nüfusu da yine büyük oranda tarımsal faaliyet ile ilgili bulunmakta, dolaysıyla tarımsal üretim, toplam üretim içindeki ağırlığını korumaktadır.

Tarım sektörü; temel gıda maddeleri üretimi ile beslenme sorununun çözümünde, yeterli sermaye oluşumu ile diğer sektörlerin sermaye yapılarının oluşmasında, tarımsal ürünlere dayalı diğer sanayi kollarına hammadde temininde, yurt dışına ihracat imkanı ile döviz girdisi teminine, ilgili olduğu tarım yaaa alet- makineleri, ilaç sanayisinin gelişmesinde ve yurt içindeki bölgeler arası kalkınmışlık farklarının ortadan kaldırmasında önemli fonksiyonları üstlenmiş ana üretim sektörlerden biridir.

Ülkemiz tarım ülkesi olarak bilinmesine rağmen, son zamanlarda görülen yoğun ve bilinçsiz tarımsal üretim uygulamaları, veraset yoluyla toprağın parçalanması gibi sebeplerle bu özelliğini kaybetmekte ve bazı tarımsal ürünleri ithal etmektedir. İlçede çiftçi ailelerin kullandığı toprak büyüklüğü genellikle küçük aile işletmesi ölçüsünde olup, ortalama 1-50 dekar arasındadır. Bu arazi ölçeğine sahip çiftçi sayısı, toplam aile sayısının %90'ını oluşturmaktadır. Bu kişilerin sahip oldukları arazi miktarları toplam tarım arazisinin %65'idir.

Bafra İlçesinde olan haberleri İnternet Haber Portal olarak tüm dünyay duyuran www.bafraajans.com haber sitesi vardır.

Samsun, Bafra İklimi

İlçede hakim rüzgarlar genellikle mevsimlere göre farklılıklar gösterir. Yaz mevsiminde Karadeniz Bölgesinde mevzii yüksek basınç, Anadolu'da ise mevzii bir alçak basınç merkezi meydana gelir. Dolayısıyla Karadeniz'den antisiklon merkezine doğru akan rüzgarlar oluşur, ve bunlar Kuzey-Doğu ve Kuzey-Batı rüzgarlarıdır. Kış mevsiminde ise geçici alçak basınç merkezlerini etkisi altındadır. İlçede güneybatı ve güney yönlerinden esen kuru ve sıcak rüzgarlar, ilçede bulunanan nemi azaltırlar.

İlçenin nisbi nem ortalaması %73'tür. Özellikle Nisan ve Mayıs aylarında bu rakam ortalama %77-79'a ulaşır. Aralık ayında ise %70'e düşer. İlçenin mutlak nemi ise yılda ortalama 5.0 gramdır. Mutlak nem sıcaklıkla doğru orantılı olduğundan yaz aylarında en yüksek değeri bulur.

İlçeye en fazla yağış Kasım ayında, en az yağış ise Mayıs ayında düşer. Yıllık ortalama yağış miktarı 700mm. civarındadır. yağmur gün sayısı yılda ortalama 100 gündür

Samsun, Bafra Tarihi

İlçenin tarihi M.Ö. 5000 yıllarına kadar uzanmaktadır. İkiztepe ören yerinde yapılan araştırmalarda Kalkolitik döneme (M.Ö. 5000-4000) ait yerleşmelerin izine rastlanmıştır. İkiztepe ören yerinde İ.Ö. 4000 yıllarından İ.Ö. 1700 yıllarına kadar 2300 yıl boyunca sürekli yerleşim yapıldığı anlaşılmıştır. Burada Eski Tunç Çağı (M.Ö. 3000-2000) ve Erken Hitit (M.Ö. 1900-1800) dönemi kültürlerinin izlerinin taşıyan çok sayıda eser ve kalıntı bulunmuştur. M.Ö. 670 yıllarında Paflogonların'da Kızılırmak vadisinde yaşadıkları bilinmektedir. M.Ö. 6. yy'da Lidyalılar'ın eline geçen bölgeyi M.Ö. 546'da Persler istila etmiştir. İkiztepe'de Helenistik döneme (M.Ö. 330-30) ait bir anıt mezar da bulunmaktadır. Bu bölge M.Ö. 47'de önce Roma, sonra da Bizans egemenliğine girmiştir. 1071 Malazgirt savaşı'ndan sonra Selçuklular'ın eline geçen Bafra'ya 1214 yılında Anadolu Selçuklu Hükümdarı İzzettin Keykavus Türkmen aşiretlerini yerleştirmiştir. 1243'de başlayan Moğol istilaları Selçuklu İmparatorluğu'nun yıkılması ve Türk beyliklerinin kurulmaya başlamasına neden olmuştur. İşte bu dönemde bölgede küçük bir Selçuklu beyliği olan Bafra Beyliği kurulmuştur. 1460'da ise Bafra, Osmanlı hakimiyetine girmiştir.

Bafra İlçesi Osmanlı İmparatorluğu devrinde Trabzon iline bağlı Canik Sancağı'na ait bir yerdi. Hangi tarihte kaza merkezi olduğu kesin olarak bilinmemektedir. Salname kayıtlarına göre 1854 yılı sonlarında kaza merkezi olduğu anlaşılmaktadır. İmparatorluk zamanında 1876 harbinden sonra Kırım'dan Bafra'ya çok sayıda Türk gelmiştir. Daha sonraları çıkan Balkan ve I. Dünya savaşları Türk halkının azalıp, fakirleşmesinin, azınlık olmalarına rağmen Rum ve Ermenilerin iktisadi hayatı ellerine geçirip zenginleşmelerini sağlamıştır. Bundan dolayı cesaretlenerek Rum- Pontus imparatorluğu'nu kurma hevesine kapılan Rumlar Mavri Mira Cemiyeti'ni kurmuşlardır. Fakat 1919'da Milli Mücadele'nin başlamasıyla bu amaçları gerçekleşememiş, daha sonra Yunanistan'ın Kavala, Drama ve Selanik yörelerinden gelen ve tütün yetiştirme işini çok iyi bilen Türklerle mübadele edilmiştir.

Ayrıca Balkan Savaşları (1912) sonrası Kosova'dan gelen Arnavut göçmenlerden büyük bir nüfus Bafra çevresine yerleştirilmiştir. Halen Kosova kültürünü ve ana dilleri Arnavutça'yı yaşatmaktadırlar. Arnavut göçmenlerin Bafra'da tarım ve bahçecilik kültürünün gelişmesinde büyük katkıları olmuştur.

Neyzen Tevfik Kolaylı da baba tarafından Bafra'nın Kolay nahiyesindendir.

Bafra Belediye başkanlığını yapan Şükrü NEİŞ aynı zamanda Yunanistanda Bulunan Mubadele sonucu Yunanistana giden Rumların kurduğu Yunanistan Rum Bafralıları plaformunun en büyük destekcisi ve hamisidir. İki devlet arasındaki husumeti kırmak ve dialog yollarını açabilmek için ciddi gayretleri vardır.

Samsun, Ayvacık

2008-10-15T07:31:00.000-07:00

Samsun, Ayvacık

Ayvacık, Samsun ilinin bir ilçesidir. İlçe merkezinde Yeşilırmak üzerine kurulmuş Suat Uğurlu Barajı Gölü ile iki kısma ayrılmıştır. İlçenin güneyinde, Erbaa yolu boyunca Hasan Uğurlu Barajı Gölü yine ilçeyi iki parçaya ayırmaktadır.

Gelir Kaynakları

İlçede esas gelir kaynağı fındık, mısır ve buğday tarımı,az oranda büyük ve küçük baş hayvancılık, balıkçılıktır. Bunun yanısıra ilçe erkekleri çoğu zaman inşaat işleri için başka şehirlerde çalışmaktadır. Ayvacık'ta bulunan Hasan Uğurlu ve Suat Uğurlu Baraj Gölleri ilçeye harika bir doğal güzellik vermektedir. İlçe dağ sıralarının ortasında Yeşilırmak vadisinde bulunan gölüyle turistik bir cazibeye sahipse de ne yazık ki yatırım eksikliği nedeniyle bu potansiyel yeteri kadar değerlendirilememektedir.

Sağlık

Ayvacık'ta Ayvacık Devlet Hastahanesi ve bir çok sağlık ocakları bulunmaktadır. İlçe, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastahanesi' ne bir saat, Samsun Devlet Hastahanesi'ne 45 dakika, Çarşamba Devlet Hastahanesi'ne 30 dakikalık mesafededir.

Spor ve Kültür Hayatı

İçede tüm etkinliklerin yapıldığı Galip Öztürk stadı bulunmaktadır. Belediye veya kaymakamlık tarafından düzenlenen festivaller halkı bir araya getirmektedir. Ayvacıkspor ilçenin gururudur.

Gezi ve Konaklama

Ayvacık, bakir doğası ve misafirperver halkıyla her turistin seveceği doğal bir turizm alanıdır. Trekking, offroad, bisiklet, yürüyüş, balık tutma gibi aktiviteler için oldukça müsaittir. İlçede günübirlik gezilerde baraj gölü çevresindeki balık ve et lokantaları tercih edilebilir. Lokantalar sıhhi ve emin bir aile ortamı sunar. Konaklama içi ise Öğretmen evi, TEDAŞ misafirhanesi mevcuttur.

Samsun, Atakum

2008-10-15T07:29:00.000-07:00

Samsun, Atakum

Atakum, Samsun Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı bir ilçedir.Atakum 43 yeni ilçe öngören yasa tasarısı kapsamında ilçe olmuştur.Samsun-Sinop üzerinde şehir merkezine 5 km mesafeden başlar. Atakent belde sınırına kadar geçen mesafeyi kapsar. Balaç, Samsun köyünün geçmişte tarla olarak kullandığı araziler beldenin genel yerleşim alanını oluşturmuştur. Eski adı Matasyondur. Denizi sığdır ve geniş bir kumsala sahiptir.

Samsunun diğer yerleşim bölgelerine nispeten daha düz bir alana yayılmış ve yeni yapılanan bir ilçe olduğundan şehircilik olarak daha planlı bir yapılaşma mevcuttur. Nüfusu hızlı bir artış göstermektedir.Atakum Samsun'un en çok nüfusu artan belediyesi olmuştur.Atakum'un nüfusu 2007 yılına göre 63.712'dir.

1994 yılında kurulan Atakum Belediyesi adında bir belde belediyenin mücavir alanları içerisinde bulunur. İlk 2 dönem belediye başkanlığını Metin Burma yapmıştır. 2004 yılında gerçekleşen yerel seçimlerden sonra belediye başkanlığını Adem Bektaş yapmaktadır.

Belde sınırları içerisinde 2008 yılı itibariyle 4 banka şubesi ve muhtelif kamu kurumları bulunmaktadır.

Geçmişte Samsunun yazlık ve sayfiye yeri olan belde artık yaz ve kış yaşanan merkez ilçeye bağlı belde olmuştur.Yeni yasa ile Atakum ilçe statüsüne geçecek, çevre belediyeler ve beldeler ile yerel yönetim yapılanmasına gidilecektir.Atakent,Kurupelit,İncesu,Altınkum,Çatalçam ve Taflan Atakum belediyesine bağlanacaktır. Ve şuan bu yapılanma tamamlanmış olup Atakum büyük bir ilçe olmuştur...

Samsun, Asarcık

2008-10-15T07:25:00.000-07:00

Asarcık Samsun ilinin bir ilçesidir. İlçe merkezinin nüfusu 2000 sayımına göre 2067'dir. İlçenin tümü 1997 sayımına göre 20 689 nufusludur. Kaymakamı Zafer Coşkun'dur.

Samsun, Asarcık Tarihi

Cumhuriyetten önce adı Biricik olan Asarcık’ın adı daha sonraları Biçincik olmuştur. Asarcık’ın bulunduğu bölgenin genel adı Hisarcık’tır. Şekil itibariyle bir hisarı andırdığı için bu adı almıştır. Son olarak Asarcık adını almıştır. 1877–1878 Osmanlı-Rus Savaşı’ndan kaçan Çerkezler bu bölgeye yerleştirildi. Ormanlık alan biçilip iskâna açıldı. Biçmek anlamına gelen Biçincik adı da o günlerde verildi. İskâna açılan bölgede daha sonraları devlet tarafından bir sürü konut yaptırıldı ve Çerkezler bu konutlara yerleştirildi. Cumhuriyetten önce Asarcık ve civarında Rumlar yaşamaktaydı. Rumlar, Kurtuluş Savaşı sırasında çeteler kurup Türklere zarar verince, Atatürk, Samsun'lu Topal Süriye adlı bir kişiyi teğmen rütbesiyle bölük komutanı olarak Asarcık ve civarına göndermiştir. Ayrıca Giresunlu Topal Osman da Asarcık’ta Rumlar’la mücadele etmiştir. Savaşın zaferle sonuçlanmasından sonra Rumlar’ın boşalttığı yerlere Türkler yerleştirilmiştir. Daha sonra Karakolda Jandarma eri olan Mehmet Çetin isminde Osmancıklı bir kişi ayağında çarıkla Atatürk’ü karşılıyor. Atatürk ona Asarcık’ta Jandarma Komutanı olup bölgedeki Rumları temizlemesini emrediyor. Mehmet Çetin Asarcık’ta subay olur ve Kavak ilçesine de bölük komutanı olur. Bu bölgede Rumlarla en iyi mücadeleyi Mehmet Çetin verir. Ayrıca 1954 yılında Biçincik köy meydanına (Bu günkü meydan çeşmesi) 2 km’lik yerden su getirtip çeşme yaptırmıştır. Asarcık 1959 yılına kadar köy, 1959’dan 1987’ye kadar Kavak ilçesine bağlı bucak olarak yönetilmiştir. Yapılan mahalli idareler seçimlerinde belediyesi kurulmuştur. 1987 yılında ilçe olmuştur. 1989 yılında ise yerel seçim yapılmıştır. Türkiye’nin en küçük ilçelerinden birisidir Asarcık. Adliye ve polis teşkilatı dışında bir ilçede olması gereken bütün resmi kurumlara sahip bir ilçedir. İlçenin 2007 yılı itibariyle nüfusu 18,228 kişidir.

Samsun, Asarcık İklimi

Asarcık Orta Karadeniz Bölgesinde bulunmasına rağmen Karadeniz ikliminin özelliklerini göstermemektedir. Daha çok karasal iklimin özelliklerini gösterir. Asarcık’ta yazlar serin, kışlar soğuk ve yağışlı geçer. Kışı sert geçen Asarcık’ta yazın yayla havası hakimdir.

Ağır kış şartlarından dolayı Asarcık ve köyleriyle sık sık ulaşım güçlüğü yaşanır. Aşırı soğuklarda özellikle geceleri don olayı görülür. Sonbahar aylarında bol bol yağmur yağar, sis olur. Bazen de sert rüzgârlar çatı, çanak uçurtan cinsinden eser. Soğuklar Kasım ayından itibaren başlar, Mayıs ayının ortalarına kadar devam eder. Asarcık, yazları tam yaşanacak bir yer olur. Her taraf yemyeşil olur. Ağaçlar, çimenler, meyve ağaçları... Ne isterseniz bulursunuz.

Samsun, Asarcık Ekonomi

Asarcık küçük bir ilçe olduğundan geçim kaynakları fazla bir çeşitlilik göstermez. Başlıca geçim kaynakları şunlardır: Tarım, hayvancılık, inşaat işçiliği, ticaret ve ormancılık. Tarım sektörü diğer sektörlere oranla daha önemli bir yer tutar. Halkın çoğu tarımla uğraşır. En çok buğdaygiller yetiştirilir. Buğday, mısır, fasulye, şekerpancarı, bezelye, sebze ve meyve en çok yetiştirilen ürünlerdir.

Ekilecek alanlar az olduğundan çiftçiler ancak ihtiyaçları kadar ekim yapabiliyor. Kısıtlı sayıda çiftçi satış amaçlı ekim yapabiliyor. Ayrıca toprağın verimi de düşüktür. Hayvancılık sektörü de önemli bir yere sahiptir. En çok büyükbaş hayvancılık ve özellikle de köylerde yapılmaktadır. İnsanların bir kısmı kendi et ve süt ihtiyacını karşılamak üzere bu işi yapmakta, bir kısmı da bunu ticari amaçlı yapmaktadır. Halin hemen yanıbaşında hayvan pazarı kurulur. Besicilik yaygındır. Özellikle de tavuk besiciliği.

İklim koşulları ve yetersiz şartlardan dolayı inşaat işçiliği rağbet gören bir başka sektördür. Asarcık’ta inşaat işi az olduğundan bu insanların çoğu Ankara, İstanbul, İzmir, Adana ve Rusya gibi büyük yerlere gidip çalışırlar.

Kısıtlı sayıdaki insan da ticaretle uğraşır Asarcık’ta.Asarcık’ta 100 kadar işyeri bulunmaktadır. Bu sayı Pazar anında iki-üç katına çıkabilmektedir.

Ormanlık alanlara yakın olan köylerde ise ormancılık yapılmaktadır. Yakacak ihtiyacını karşılayan köylü, ihtiyaç fazlasını satıp geçimini sağlar. Ormanlarla ilgili yasaklar yüzünden istenilen oranda kesim yapılamadığından bu alan biraz kısıtlıdır. Bunlara uymayan köylüler hakkında cezai müeyyide uygulanmaktadır.

Özellikle son yıllarda fındık bahçeleri de hemen hemen Asarcık’ın her yerine kurulmaktadır. Ayrıca eskiden yüzün üzerinde halı tezgahı mevcutmuş, fakat Pazar payının az olmasından dolayı bu sektör çökmüştür.

Samsun, Alaçam Ekonomisi ve Gezi Yerleri

2008-10-15T07:22:00.000-07:00

Samsun Alçam Ekonomisi

İlçenin ekonomisi genel olarak tarıma ve hayvancılığa dayanmaktadır. Bunun yanında balıkçılık da yapılmaktadır. Tarım ürünlerinin başında tütün gelmektedir. Bunu buğday, çeltik ve mısır üretimi takip eder. Ayrıca sebze ve meyve yetiştiriciliği de yapılmaktadır. Hayvancılıkta ise büyük ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yapılmaktadır. İlçe ekonomisi genel olarak tarım ve hayvancılığa dayalı olmakla birlikte, Çiftçiler, buğdayı kendilerine yetecek kadar üretmektedirler. Yaklaşık 6200 çiftçi tütün tarımı ile uğraşmaktadır.

Samsun Alçam Gezi ve Mesire Yerleri

İlçenin 2 km. kuzeyinde deniz kıyısında temiz kumsalı,çınar, kavak ve taflan ağaçlarından oluşan güzel koruluğu ile Geyikkoşan mesire yeri yeralmaktadir. Burası adını koruluğun içindeki Geyikkosan Baba Türbesinden alır. Bir rivayete göre Geyikkoşan Baba Türbesinin bulundugu yerdeki tarlayı, evcilleştirmiş olduğu geyikleri çifte koşarak sürermiş. Bu nedenle bu koruluğa Geyikkoşan denilmiş. Bu yöre hem piknik yeri olarak hem de denize girmek için ideal bir yerdir. İlçenin güneyinde Vezirköprü sınırındaki denizden yüksekliği 1.500m. olan Dürtmen yaylasıda doğal güzellikleriyle görülmeye değer bir mesire alanıdır. Dürtmen yaylasına ulaşım asfalt yoldan saglandığı için kolay olmaktadır. Kızılırmak deltasının bir kısmıda ilçe sınırları içindedir.

Geyikkosan mevkinde 6 Mayıs tarihinde Hıdırellez şenlikleri yapılmaktadir. Bu şenliklerde Türkiye genelinden amatör ve milli güresçiler davet edilerek yağlı pehlivan güreş müsabakalari düzenlenir. Bu şenliklerin nedeninin 600 yıllık bir efsaneye dayandıgı söylenmekte. Efsaneye göre; Geyik Baba isminde bir arap ordusu komutanı 6 Mayis'ta tüm işlerini bırakarak o mevkide koyun, kuzu, inek cinsinden hayvanlari kestirerek fakir halka ziyafet verirmis. Dürtmen yaylası eteklerinde bulunan Hüseyin dede türbesi çevresinde de 7 Mayis'ta benzer şenlikler düzenlenir.

Samsun, Alaçam Tarihi

2008-10-15T07:19:00.000-07:00

İlçe çok eski bir tarihe sahiptir. M.Ö. ki devirlerde Frigya, Kimmi, Misir, Lidyalilar ve Persler, Alaçam'da hüküm sürmüslerdir. Alaçam Sahili M.Ö.5. asirda Orta Asya'dan gelen Miletliler oraya Zelikus adini vermisler. Miletlilerden sonra Bizansin eline geçen Zelikus daha sonra Danismentlilerce zaptedilerek Tralköy adini almistir.Selçuklu döneminde Tralköy adi Uluköy olarak degistirilmis, 1385'de Ilhanlilar döneminde ise ilçe Alaçam adını almıstır.

Alaçam adının; ilçenin ortasından geçen Uluçay'ın kenarındaki Uluçam denilen büyük çam ağaçlarından geldigi ifade edilmektedir. Alaçam Anadolu Beylikleri döneminde Eratna beyliginin devami olan Kadi Burhanettin tarafindan ele geçirilmis, ardindan Candarogullari ve Isfendiyarogullarinin hakimiyetine girmistir(1390). 1398'de ise Osmanlı egemenligine giren Alaçam, Anadolu Türk Birliginin bozulmasiyla 1402'de tekrar Candaroğullarının eline geçmistir. Çelebi Mehmet'in Canik Bölgesini ele geçirmesiyle Alaçam Osmanli'nin olmus ve bu hakimiyet II. Murat döneminde sağlamlasmistir. Osmanli'dan beri bir Türk kasabasi olan Alaçam 1 Eylül 1944 tarihinde Samsun'un 8. ilçesi olmustur.

Hükümet konağı 1963, Şadi Bey Camii 1515, Çarşı Camii 1887 yılında yapılmıştır. 1950’lerde Alaçam Ortaokulu açılmış, 1901-1902 yılları arasında Alaçam – Bafra yolu yapılmıştır.

Alaçam, Samsun

2008-10-15T07:16:00.000-07:00

Alaçam, Samsun

Alaçam kuzeyden Karadeniz, batıdan Yakakent, güneyden Vezirköprü, doğudan Bafra ilçeleri ile çevrili şirin bir sahil ilçesidir. Yüzölçümü 632 km², denizden yüksekliği ortalama 15 metredir. Samsun'a uzaklığı ise 78 kilometredir.

Samsun Coğrafyası,Tarihi,İlçeleri

2008-10-15T07:09:00.000-07:00

Samsun

Samsun Coğrafyası

İlin kuzeyinde Karadeniz, kuzeybatısında Sinop, güneyinde (batıdan doğuya) Çorum, Amasya ve Tokat, doğusunda ise Ordu illeri yer alır.

Samsun'un Tarihi

Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, Türk Kurtuluş Savaşı'nı 19 Mayıs 1919'da burada başlatmıştır.

Samsun'un İlçeleri

Samsun ilinin merkez dahil 18 ilçesi vardır. Bunlar;

Alaçam
Asarcık
Atakum
Ayvacık
Bafra
Canik
Çarşamba
Havza
İlkadım
Kavak
Ladik
Ondokuz Mayıs
Salıpazarı
Tekkeköy
Terme
Vezirköprü
Yakakent

Samsun Resimleri

2008-10-15T07:05:00.000-07:00

samsun resimleri , samsundan karaler

Samsun Tarihçesi

2008-10-15T06:59:00.000-07:00

Dündar Tepe höyüğünde yapılan arkeolojik araştırma ve incelemeler Kalkolotik ve Bakır Çağlarına ait bir uygarlığın yaşadığını ortaya koymuştur.Anadoluda Yunan kolonilerinin kurulduğu dönemde Samsun, Amisos adlı küçük bir yerleşme merkezi idi. Şehrin İon şehir devletlerinden Miletos ( Millet) tarafından kurulduğu kabul edilmektedir.

M.Ö.47de Romalı Sezarın kesin egemenliğine giren Samsun, bu egemenliği izleyen ve Hıristiyanlığın yayıldığı Bizans döneminde bir piskoposluk merkezi olarak siyasal tarihte ve dinler tarihinde yer alır. 1071 Malazgirt Zaferi ile Anadolu kapılarının Türklere açılmasından sonra Samsun, Anadolunun fethi ile görevli komutanlardan Melik Danişment Gazi ve onun kurduğu Beyliğin denetimi altına girmiştir

Çelebi Sultan Mehmet eliyle 1413de Osmanlı yönetimine katılmış, 1427 yılında da Canik adıyla ilk kez haritaya geçmiştir. Samsun ve yöresinde tütün ekiminin yaygınlaşması ve buharlı gemilerin Karadenizde işlemesiyle 19.yy. da Samsun Karadenizde küçük bir iskele olma durumundan kurtuldu.

1869 yılında büyük bir yangın geçiren Samsunun hemen hemen tamamı yanarak kül oldu. Fransadan getirilen bir mimarın planına göre sokak ve caddeler boyunca evler yapıldı.Zengin bir ticaret merkezi ve şehri olduğundan kısa zamanda kalkındı.

1.Dünya Savaşından sonra parçalanan ve düşmanlar tarafından istila edilen vatanımızı kurtarmak için Gazi Mustafa Kemal Paşa 19 Mayıs 1919da Samsuna ayak basarak Milli Mücadeleyi başlattı.O tarih Gençlik ve Spor Bayramı olarak ilan edilmiş olup;1936 yılından beri her yıl kutlanmaktadır.

COĞRAFYA

Samsun, Orta Karadeniz bölgesinde yer alır. Yüzölçümü 9.579 km2 dir. Nüfusu ise 1.161.619dur. Ordu,Tokat, Amasya ,Çorum, Sinop iliyle çevrili olup kuzeyini de Karadeniz kaplar.

Karadeniz kıyı şeridini takiben uzanan Kuzey Anadolu Dağlarının il sınırı içindeki kesimleri daha yüksektir. Kıyıdan uzaklaştıkça basık ve yuvarlak sırtlar halinde yükselen bu dağlar 1000 ile 1500mye ulaşır. Batı uç kısmıyla il içine sokulan Canik Dağları, Kunduz Dağı, Bünyan Dağı, Sıralı Dağ ve Yunt Dağı ile ilin en yüksek dağı olan Akdağ (2.082 m ) başlıca dağlarıdır.

Plato ve yaylalar fazla yüksek değildir. Yaylalar: Ladik, Havza, Vezirköprü ve Kavak ilçelerinde yer alır. Kızılırmak ve Yeşilırmak nehirlerinin taşıdıkları alüvyonların yüzyıllar boyunca kıyıda birikmesi sonucu verimli Bafra ve Çarşamba ovaları oluşmuştur.

Samsun, akarsu bakımından zengindir. Türkiyenin kendi sınırları içinde denize ulaşan en uzun nehri Kızılırmak Kızıldağdan doğar. Samsunun topraklarından denize dökülür. Uzunluğu 1.182 km.. dır . Başlıca kolları Delice Suyu, Devrez Çayı, Gökırmak tır .

Köse Dağ dan doğup Canik Dağlarını geçerek Samsun il sınırına gelen Yeşilırmak Civa Burnundan denize dökülür. 468 km.uzunluğu olan Yeşilırmak ın Tozanlı Irmağı, Tokat Çayı , Kelkit ve Çekerek Suyu önemli kollarıdır. Bunların dışında Samsun topraklarından çıkarak Karadeniz e dökülen Terme Çayı, Mert Irmağı, Kürtün Deresi ve Abdal Deresi gibi akarsuları vardır. Samsun, göl bakımından da zengin bir ilimizdir.

Samsunun iklimi, sahil ve iç kesimlerde değişiklik gösterir. Sahil şeridi Karadenizin etkisinde olmasına karşın iç kesimler Akdağ ve Canik Dağları etkisi altındadır. Bir günde havanın bir kaç defa değiştiği gözlenebilir. Kıyı kesiminde kışlar ılık, ilkbahar sisli ve serin, yaz mevsimi ise genellikle kuraktır

Karadeniz Bölgesi Ulaşım

2008-10-15T06:55:00.001-07:00

Bölgede kıyıya paralel Karadeniz Sahil yolu Sinop ile Gürcistan sınırında yer alan Sarp sınır kapısı'na dek yeralan kentleri birbirine bağlamaktadır. Samsun, Trabzon ve Tokat'ta havaalanları bulunmaktadır. Zonguldak ve Samsun limanları birer demiryolu hattıyla Anadolu'nun iç kesimlerine bağlanmaktadır ^[1] Karayoluna ve doğal gaz hattına ek olarak Türkiye'nin Kafkasya ile olan ekonomik ve stratejik ilişkilerini güçlendirmek için Tirebolu Tiflis arasına ^[2] bir demiryolu hattı yapılması projesi gündemdedir. Zigana ve Kop geçitlerini aşarak Trabzon limanını, Erzurum ve Ağrı'dan geçerek İran'a bağlayan karayolu eski önemini yitirmiştir.

Karadeniz Bölgesi Bölgesindeki millî parklar

2008-10-15T06:54:00.000-07:00

Bölge sınırları içinde dört ulusal park alanı yer almaktadır. Bunlar Trabzon ilindeki Maçka Altındere Milli Parkı ile Çankırı ilinin oldugu yörede bulunan Ilgaz Dağı Milli Parkı ve Bolu ilinin Zonguldak iline komşu olduğu kesimde kurulan Yedigöller Milli Parkı'dir. Ayrıca büyük bir bölümü Rize ili Çamlıhemşin ilçesi sınırları içinde, küçük bir bölümü de Artvin ili Yusufeli ilçesi sınırları içinde kalan Kaçkar Dağları Milli Parkı da bölgede bulunmaktadır.(51.500 hektar alanı kaplayan Kaçkar Dağları 1994 yılında milli park ilan edilmiştir.)

Karadeniz Bölgesi Alanı Ve Nüfusu

2008-10-15T06:51:00.001-07:00

Gerçek alanı olan 1651Km2 ile Türkiye topraklarının %18’ini kaplar. Alan bakımından 3. Büyüklükteki bölgemizdir. Bölge Doğu-Batı doğrultusunda 1400 Km, Kuzey-Güney doğrultusunda 100-200 Km ile bir şeride benzer. Nüfusu 2000 sayımına göre 8.4 milyondur. Nüfus yoğunluğu Km2’ye 59 kişidir. Bu Türkiye ortalamasının altındadır. Nufusu en yüksek olan il 1.228.959 kişilik toplam nufusuyla(2007 sayımı) Samsun ilidir.

Kuzey bölümü

Kızılırmak deltasının batı kenarından başlayıp Adapazarı ve Bilecik'in doğusuna kadar uzanır. Bölüm genel olarak dağlıktır. En gelişmiş şehri Kastamonu'dur. Orman ürünleri ve ormancılık önemli gelir kaynağıdır. Bolu ve Düzce çevresinde çok sayıda kereste fabrikası bulunmaktadır. Zonguldak çevresi maden çıkarımı, Ereğli-Karabük çevresi maden işletmeleri ile Türkiye ekonomisine önemli katkıda bulunur. Batı Karadeniz'in en önemli katkısı ise maden çıkarma ve işleme alanındadır. Bölgenin önemli şehirlerinden birisi olan Zonguldak'da giderek gelişimini sürdürmektedir. Bu bölümde yağışlar doğu bölümüne göre daha azdır. Çünkü burada ki dağlar,doğudakiler kadar yüksek değildir. Denize etkisi iç kesimlere kadar sokulabilmektedir.Bu durum,kıyı ile iç kesimler arasındaki iklim farklılıklarının belirgin olmamasına neden olmuştur.

Doğu Karadeniz ise bölgenin en engebeli bölümüdür. En büyük şehri Trabzon, olup ardından Rize ve Giresun gelmektedir.Ordu,Doğu Karadeniz Bölümü'nde yer almamaktadır.Orta Karadeniz'de yer almaktadır.En küçük şehirleri Ardahan ve Bayburt'tur. Doğu Karadeniz'de ova ve plato yoktur, ama dağların eteklerinde verimli tarım alanları bulunur. Kıyı kesimlerde Giresun ve Rize dağları uzanır. Dünyada da meşhur bir bölümdür. Vakfıkebir'de ekmek, Trabzon'da hamsi, Akçaabat'ta köfte, Ordu ve Giresun'da fındık, Rize'de çay, Artvin'de bakır, Ardahan'da Atatürk silueti kentlerin sembolleri olmuştur.

Karadeniz Bölgesi Konumu,Sınırları Ve Komşuları

2008-10-15T06:50:00.000-07:00

Yurdumuzun kuzeyinde, Sakarya’nın doğusundan Gürcistan’a kadar Karadeniz’e paralel olarak bir şerit gibi uzanır. Gürcistan, D. Anadolu, İç Anadolu ve Marmara Bölgeleriyle ve adını aldığı deniz ile komşudur.

Karadeniz Bölgesi Akarsu ve gölleri

2008-10-15T06:49:00.001-07:00

Akarsu açısından en zengin bölgelerimizden birisi olup, Karadeniz Bölgesi'nden çıkan sular Karadeniz'e dökülmektedir. Türkiye'nin en uzun nehri Kızılırmak, bölgenin Orta Karadeniz bölümü kıyısında denize dökülmektedir. Orta Karadeniz bölümünün bir diğer önemli akarsuyu da Samsun ilinin Çarşamba ilçesinden Karadeniz'e dökülen Yeşilırmak'tırSakarya Nehri de Marmara Bölgesi sınırları içinde denize dökülmektedir.

Karadeniz Bölgesi sınırları içinde birçok dogal ve yapay göl vardır. Başlıca doğal göller Çağa, Melen (Efteni) ve Abant gölleridir.

Başlıca yapay göller hasanpolatkan, çamlıdere ve Gökçekaya baraj gölleri ve Tortum, Sera, Abant, Yedigöller ve Zinav gölleridir.Ordu'nun Ulubey ilçesi Ohtamış köyünde bulunan Ohtamış Şelalesi 30 metre yüksekliğiyle Karadeniz'in ikinci büyük şelalesidir.Turizim için ideal yerlerden biridir.Bunun dışında Karadeniz bölgesinde fındık, çay, kivi gibi besinler çok üretilir.bu da ülke ekonomisine katkıda bulunmaktadır.fındıklar yol boyunca uzanır.

Karadeniz Bölgesi Şehirleri

2008-10-15T06:46:00.000-07:00

Sıra	Kent	1990 Sayımı	2000 Sayımı	2007 Sayımı	2008 tahmini	Bağlı olduğu il
1	Samsun	304.176	363.180	496.680	510.899	Samsun
2	Trabzon	161.886	214.949	228.826	232.764	Trabzon
3	Ordu	102.107	112.525	134.005	140.881	Ordu
4	Tokat	83.058	113.100	127.988	130.631	Tokat
5	Bolu	61.509	84.565	107.857	110.583	Bolu
6	Zonguldak	117.975	104.276	107.354	106.729	Zonguldak
7	Karabük	105.373	100.749	105.159	105.146	Karabük
8	Düzce	65.209	56.649	94.637	100.064	Düzce
9	Rize	52.743	78.144	94.800	97.274	Rize
10	Karadeniz Ereğli	66.859	79.486	94.736	96.376	Zonguldak
11	Giresun	67.604	83.636	89.241	90.514	Giresun
12	Amasya	57.087	74.393	85.851	87.543	Amasya
13	Bafra	65.600	83.733	85.325	86.485	Samsun
14	Kastamonu	51.560	64.606	80.582	82.289	Kastamonu
15	Ünye	45.716	61.552	72.867	74.464	Ordu
16	Fatsa	39.467	63.721	68.917	70.649	Ordu
17	Turhal	69.079	95.536	63.181	62.834	Tokat
18	Çarşamba	38.863	49.189	60.714	61.999	Samsun
19	Erbaa	33.554	45.595	56.810	58.178	Tokat

Karadeniz Bölgesi

2008-10-15T06:32:00.000-07:00

Karadeniz Bölgesi, ismini Karadeniz'den alan, Sakarya Ovası'nın doğusundan Gürcistan sınırına kadar uzanan Türkiye'nin yedi coğrafi bölgesinden biridir. Türkiye'deki bölgeler arasında büyüklük bakımından üçüncü sırada yer almaktadır, ayrıca doğu-batı genişliği ve bu nedenle yerel saat farkı en fazla olan bölgedir. En büyük ve gelişmiş şehri 1.228.959 kişilik toplam nüfusuyla Samsun ilidir.Bölge'nin ikinci büyük şehri Trabzon üçüncü büyük şehri Ordu'dur.